عوامل موثر بر واگرایی کردها و بحران در کردستان ترکیه

نویسندگان

1 ـ دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیای سیاسی، دانشگاه شهید بهشتی

2 ـ استادیار جغرافیای سیاسی، دانشگاه شهید بهشتی

doi
چکیده

وجود یک جامعة همگنِ قومی از نقاط قوت و بالابرندة وزن ژئوپلیتیک هر کشوری است. اما عدم تحقق چنین حالتی، کشور و جامعه را به پرتگاه نابودی نخواهد کشاند، بلکه نوع تعامل سازة حاکم با گروه اقلیت(چه از نظر کمّی و چه از نظر مشارکت در قدرت سیاسی) تعیین‌کننده خواهد بود، که در این میان تعامل سازنده به بالابردن وزن ژئوپلیتیک منتهی شده و سیاست هویت‌زدایی از اقلیت و همانند‌سازی در موارد مختلف نتیجه‌ای جز بحران ژئوپلیتیک به بار نیاورده است؛ به نحوی که تعامل هرچند مثبت و سازنده در دوره‌هایی از امپراتوری عثمانی به همگرایی سیاسی، افزایش وزن ژئوپولیتیک و تقویت اقتدار امپراتوری منتج گردید، در حالی که برونداد تعامل غیرسازنده جهت تمرکز قدرت و تشکیل حکومت ملتی در ترکیه متکثر به لحاظ قومی نسبت به کردها، درگیری‌های قومی، ناحیه‌گرایی سیاسی و در نهایت واگرایی سیاسی را سبب شده است‌.اهمیت مسئله فوق در این است که بین نوع تعامل وکاهش یا افزایش وزن ژئوپلیتیک یک سازه ناهمگن قومی همبستگی، مستقیمی وجود دارد. با این رهیافت، شناسایی عوامل ژئوپلیتیکی موثر بر بحران و تبیین زمینه‌های واگرایی کردها در کردستان ترکیه هدف اصلی تحقیق حاضر می باشد.