تحلیل حوزههای انتخاباتی استان گلستان بعد از انقلاب اسلامی
نویسندگان
1 - استاد جغرافیای سیاسی، دانشگاه تربیت مدرس
2 - دانشیار جغرافیای سیاسی، دانشگاه تربیت مدرس
3 - کارشناس ارشد جغرافیای سیاسی، دانشگاه تربیت مدرس
doi
چکیده
نمایندگی و تحدید حدود حوزههای انتخاباتی در جغرافیای انتخابات دو تا از بحثهای اساسی رشته جغرافیای سیاسی میباشد که با روشهای حوزهبندی انتخاباتی و نیز معیارهایی که در حوزهبندی انتخاباتی برای انطباق حوزهها با معیارهای علمی حوزهبندی انتخاباتی اعمال میشود، ارتباط نزدیکی دارد. پیچیدگیهای جغرافیای طبیعی و انسانی استان گلستان که عناصر مختلف جغرافیای طبیعی (کوه، جنگل، جلگه، دشت، صحرا و دریا) و جغرافیای انسانی (قومیتهای مختلف - فارس، ترکمن، سیستانی، ترک و بلوچ- شهرها، مرزهای تقسیمات کشوری، مرزهای حوزههای انتخاباتی، راههای ارتباطی و مراکز قدرت سیاسی و اداری) را در یک محیط محدود جغرافیایی گرد هم آورده است، مسائل گوناگونی را از دید جغرافیای انتخابات در مقابل محقق گذاشته است. این مقاله با رویکرد توصیفی- تحلیلی در قالب توجه به میزان انطباق شرایط حوزههای انتخاباتی استان گلستان با معیارهای استاندارد حوزهبندی انتخاباتی و موارد اعمال پدیده جری ماندرینگ در حوزهبندی حوزههای انتخاباتی بهدنبال پاسخگویی به سئوال زیر میباشد که: رابطه نسبت جمعیتی گروه قومی ترکمن در استان گلستان و تعداد نمایندگانشان در مجلس شورای اسلامی چگونه میباشد؟ بر اساس نتایج این تحقیق، بعضی از موارد عدم انطباق حوزههای انتخاباتی و جری ماندرینگ در تحدید حدود حوزههای انتخاباتی استان گلستان مشاهده میشود که تأثیر منفی در درجه نمایندگی گروه قومی ترکمن بر جای گذاشته است. بعد از انقلاب اسلامی پدیده جری ماندرینگ به ضرر گروه قومی ترکمن اعمال شده است. ولی روند تغییرات حوزههای انتخاباتی استان گلستان در راستای انطباق حوزهها با معیارهای استاندارد حوزهبندی حرکت کرده است.