بررسی گونهها و معانی «را» در گرشاسبنامه
نویسندگان
1 دانشکده ادبیات، دانشگاه الزهرا(س). تهران. ایران
2 دانشجوی دکتری دانشکده ادبیات، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
doi
10.22099/jba.2021.38445.3876چکیده
ذوالفقار علامی*انتصار پرستگاری** چکیدههر اثر ادبی از ساختهای جزئیتری تشکیل شده است. ساختهای نحوی و صرفی هر اثری، بنیاد ساختهای بلاغی و محتوایی آن را شکل میدهد. «را» که امروزه بیشتر بهعنوان نقشنمای مفعولی شناخته میشود، در متنهای گذشتهی ادب فارسی، جایگاه حساستر و متنوعتری داشته است و کاربردهای گوناگون آن در فهم معنی و شناخت بلاغت متن ایفای نقش میکرده است. یکی از منظومههای حماسی که در نوع خود جایگاه برجستهای دارد و کاربردها و معانی را در آن درخور توجه و قابلتأمل است، گرشاسبنامهی اسدیتوسی است؛ ازاینرو مقالهی حاضر بدون واکاوی بلاغی، در پی شناخت و معرفی انواع کاربرد و معانی گوناگون «را» در این منظومه و ارائهی آمار دقیقی از انواع و نقش «را» در کاربردهای گوناگون، ازنظر دستوری و معنایی است. در این بررسیها ضمن تبیین نقش و اهمیت این نقشنما که چهرههای گوناگون معنایی و کاربردی دارد، به کاربردهای ویژهی آن نیز پرداخته شده است و با ذکر تعداد تقریباً دقیق این نقشنما در تمام گرشاسبنامه، بیشترین و کمترین نوع کاربرد «را» در این منظومه مشخص شده است. روش پژوهش مبتنی بر تحلیل دادههاییست که از متن این منظومه به دست آمده و نتیجهگیری آن نیز مبتنی بر تحلیل محتواهای ساختاری و معنایی آن دادهها است.واژههای کلیدی: اسدیتوسی، دستور زبان فارسی، گرشاسبنامه، نقشها و معناهای را. * استاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه الزهرا zalami@alzahra.ac.ir (نویسندهی مسئول)** دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه الزهرا parastegarientesar@gmail.comتاریخ دریافت مقاله: 8/7/99 تاریخ پذیرش مقاله: 7/2/1400