‌بازشناسی ستی‌نامه‌ها و ‌ستی‌واره‌های منظوم فارسی

نویسندگان

1 استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی - واحد یاسوج

2 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران

doi
10.22099/jba.2021.37517.3798
چکیده

­بازشناسی ستی ­نامه­ ها و ­ستی ­واره ­های منظوم فارسی محسن محجوبی*محمدهادی خالق‌زاده** چکیدهرسم ­ستی (= ساتی) از رسوم کهن و الحاقی هندوییسم است که سال­ها در هندوستان به­عنوان فریضه‌ای دینی اجرا می­شد و امروزه با رشد فرهنگ و وضع قوانین جدید، ظاهراً متروک شده است. این رسم خشن و غیرانسانی، البته با معیارهای امروزی که زنِ تازه بیوه­‌شده را به‌سمت خودسوزیِ اختیاری با جسد شوهرش سوق می­داد و در ازای آن به او بشارت زندگی دوباره با همان شوی (طبق نظریه‌ی تناسخ) یا زندگی دوباره با هیئت مردانه را می­داد، بر سه محور اعتقاد به آتش، عشق به همسر و ایمان به زندگی دیگرباره استوار بود. پژوهشگران در این جستار کوشیده‌اند تا ضمن بررسی سابقه و نحوه‌ی اجرای این رسم، بازتاب آن را در منظومه­های عاشقانه‌ی ادب فارسی که تاکنون بررسی نشده، مشخص نمایند و نشان دهند که بعضی از منظومه­هایی که پیش از این به‌عنوان ستی­نامه معرفی شده­اند، ستی­نامه نیستند و تعدادی از منظومه­ها که مغفول مانده­اند، مطابق با ویژگی­ها و مختصات این رسم کهن هندویی، ستی­نامه­ هستند.واژه‌های کلیدی: هندوستان، هندوییسم، هندوزن، ستی، منظومه­های عاشقانه، ستی­نامه. * دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی ایران، یاسوج mohsenmahjoobi1359227@gmail.com ** استادیار زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه آزاد اسلامی ایران، یاسوج asatirpars@yahoo.com (نویسنده‌ی مسئول)تاریخ دریافت مقاله: 9/4/99                تاریخ پذیرش مقاله: 25/1/1400