گفتمان ژئوپلیتیکی بازنمایی دشمن خیالی
نویسندگان
1 ـ دانشجوی دکتری جغرافیای سیاسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران
2 ـ دانشیار جغرافیای سیاسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران
3 ـ استاد جغرافیای سیاسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران
doi
چکیده
هدف این تحقیق بررسی نقش بازنماییهای زبانی و رسانهای در شکلگیری گفتمان ژئوپلیتیکی دشمن خیالی است. این تحقیق بر پایه روششناسی تفسیری و دیدگاههای زبانشناسی ساختگرا و گفتمان فوکویی انجام شده است. فوکو معتقد است هیچ چیز معناداری خارج از گفتمان وجود ندارد، دشمن فرضی نیز ساخته نظام سیاسی اجتماعی و تأمینکننده اهداف نظامهای گفتمانی است. امروزه، نظامهای بازنمایی رسانهای حدود و مرزهای نمادین «ما» و «آنها» را تعیین میکنند. نتایج این تحقیق نشان داد که بازیگران سیاسی و نهادهای رسانهای مربوطه از روشهایی مختلفی چون: انسانیتزدایی از حریف، تعمیم افراطی، گزینشگری، انتقال، پاره حقیقتگویی، فرافکنی، قرینهسازی، محتوازدایی، توسل به جنگ، برچسبزنی، برجستهسازی، نفی و اثبات، القاء انسداد گفتمانی، انتخاب بد از بدتر، تکرار، استعارهسازی و غیره استفاده نموده و انگاره و تصویر «دشمن خیالی» را در نظر افکار عمومی جامعه هدف تولید و تثبیت میکنند و از این طریق بستر نفوذ و اعمال سلطه نامحسوس را فراهم مینمایند.
