شناسایی وظایف مدیریتی کیوریتور در روند خلق نمایشگاههای هنری معاصر
نویسندگان
1 استادیار، گروه نقاشی، دانشکده هنر، دانشگاه سوره، تهران، ایران.
2 کارشناس ارشد، پژوهش هنر، دانشکده هنر، دانشگاه سوره، تهران، ایران.
doi
10.22034/ra.2024.1982898.1280چکیده
تحولات اخیر در بستر هنر معاصر، رشد تحقیقات مبتنی بر کیوریتوری از سالهای 2000 بدین سو و ایجاد رشتۀ مطالعات نمایشگاهی، بر اهمیت حضور، جایگاه و نقش نمایشگاهگردان در فرایند تولید کارنماهای هنری تأکید داشته است. این در حالی است که لزوم حضور کیوریتور در صحنۀ نمایشگاهی ایران با توجه به فقدان مطالعات نظری و تاریخی در این حوزه مغفول مانده و درک درستی از فرایندهای کار کیوریتور وجود ندارد. بدینجهت، این پژوهش با توجه به مبانی تولید یک نمایشگاه هنری، فرایندهای کیوریتوری را بررسی و مشخص ساخته و قصد دارد با مدنظر قرار دادن سطوح مدیریتی و گونههای مختلف کیوریتوری، یک الگوی نمایشگاهگردانی جامع بدست آورد. لذا، این پژوهش برای نیل به این هدف یک پرسش اصلی را مطرح میکند: نقش و وظایف اجرایی و مدیریتی کیوریتور در رابطه با سازماندهی و نمایشگاهگردانی یک رویداد هنری چیست؟ برای پاسخ به این سؤال، این متن با روش توصیفی و تحلیلی و گردآوری اطلاعات به روش تحقیق کتابخانهای و میدانی، در ابتدا مفهوم نمایشگاهگردان را تشریح میکند و سپس بر اساس پیشنهادات کیوریتور-پژوهشگرانی چون کارِن لاو و آدریَن جورج و بررسی یک نمونۀ نمایشگاهی معاصر به یک مدل فراگیر کیوریتوری دست مییابد. یافتهها نشان میدهند، فرایند ایده پردازی، برنامهریزی، هدایت، سازماندهی، نظارت و مهار، تصمیمگیری، ایجاد ارتباط، خلاقیت و نوآوری و استفاده از امکانات و منابع، مهمترین مؤلفههای مدیریت و کیوریتوری یک رویداد هنری بوده و باآنکه روند ایجاد هر نمایشگاه هنری امری خلاقه و متفاوت از دیگری است، لیکن، کیوریتور با پیروی از الگوی پیشنهادی میتواند یک نمایشگاه موفق هنری ترتیب دهد.
