کاربست مهندسی کانسی در طراحی ماسک سیپپ برای بیماران مبتلا به آپنه خواب
نویسندگان
1 دانشیار، گروه طراحی صنعتی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران.
2 کارشناسی ارشد طراحی صنعتی، دانشکده هنرهای کاربردی، دانشگاه هنر تهران، ایران.
doi
10.22034/ra.2024.2005100.1360چکیده
شیوع بیماری آپنهخواب در دنیا رو به افزایش است اما سازگاری و انطباق بیماران مبتلا به آپنه خواب با بهترین روش درمان، یعنی دستگاه سیپپ کمتر از ۵۰ درصد میباشد. در نتیجهی مطالعات انجام شده، علت اصلی این معضل عدم سازگاری فیزیکی و همچنین فقدان ارتباط عاطفی ماسک دستگاه سیپپ با نیازهای روانی و عاطفی بیمار اعلام شدهاست. این پژوهش با هدف بهبود طراحی ماسک سیپپ از رویکرد طراحی احساسگرا بهره گرفته است تا مسائل روانی و تجربه عاطفی بیمار با ماسک را در نظر بگیرد و محصول سبب ایجاد تجربهای معنادار، کاربردی و لذتبخش طراحی شود. برای دستیابی به هدف مورد نظر این پژوهش، روش مهندسی کانسی بهکار گرفته شد تا احساسات و خواستههای کاربران شفافسازی و به دادههای کمی و نظاممند تبدیل شود. بدین منظور کلمات کانسی در تناسب با نیازهای احساسی کاربران تعیین شد. ۳۰ کاربر، شش نوع ماسک سیپپ را با استفاده از پرسشنامه استاندارد کانسی با پایایی قابل قبول در قالب شیوه افتراق معنایی ارزیابی کردند. در ادامه ضمن تحلیل با استفاده از روشهای آماری چندمتغیره، شامل تحلیل ضریب همبستگی، تحلیل مولفه اصلی و تحلیل عاملی، مهمترین ویژگیهای طرح نهایی ماسک سیپپ مشخص شد. یافته های حاصل از این پژوهش نشان میدهد که طراحی احساسگرا و مهندسی کانسی میتواند به بهبود انطباق بیماران با ماسک سیپپ منجر شود و انگیزه بیماران را برای ادامه درمان افزایش دهد. یافتهها به طراحان امکان میدهد تا محصولاتی سازگارتر با نیازهای احساسی و فیزیکی بیماران طراحی کنند. نتایج نهایی حاکی از آن است که ویژگیهای پیشنهادی برآمده از نیازهای احساسی و عاطفی کاربران نهایی در طراحی، باعث بهبود تجربه کاربری و افزایش رضایت بیماران میشود.