بررسی تاثیرات منظر شهری ساختمانهای بلند از منظر متخصصان
نویسندگان
1 استاد گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.
2 استادیار گروه معماری، دانشکده عمران و معماری، دانشگاه ملایر، ملایر، ایران (نویسنده مسئول).
3 استاد گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه تربیت دبیرشهید رجایی، تهران، ایران.
4 دانشیار گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه تربیت دبیرشهید رجایی، تهران، ایران.
doi
10.22034/aaud.2025.497296.2939چکیده
ساختمانهای مرتفع با احجام گوناگون، عضو جداییناپذیر زندگی شهری امروزی (معاصر) هستند و از جنبههای مختلف روحیات، روان و دید منظر شهروندان را تحت تاثیر قرار میدهند. در مطالعات گذشته دهههای اخیر کمتر این مقوله مورد توجه بوده و در شهرهای معاصر شاهد صدور مجوزهای بیرویه در ساخت و سازهای بلندمرتبه در خیابانهای کم گنجایش و محدود شهری هستیم. در مطالعه حاضر تمرکز بر تاثیرات روانی ساختمان مرتفع بر شهروندانی است که بهطور روزمره و در مناظر شهری با این دسته از ساختمانها مواجه میشوند و ناخواسته تحت تاثیرات روانی آنها قرار میگیرند. در بخش فرآیند ارزیابی مطالعه، ابتدا مقیاس احیاکنندگی ادراکی (PRS) بومی شده و سپس این نسخه بومی در ادامه فرآیند تحقیق مورد استفاده قرار گرفت. در ادامه بر اساس روش تصمیمگیری سلسلهمراتبی (AHP) متخصصمحور، بر اساس هدف احیای روانی و زیرمعیارهای آن، میزان اهمیت متغیرهای معماری و گیاهی تشکیلدهنده منظر ساختمانهای مرتفع ردهبندی شد. یافتههای تحقیق حاضر نشان داد که که فرم پلهای ساختمان مرتفع بیشترین و فرم هرمی کمترین احیای روانی را رقم زده است. تحلیل تاثیر پوشش گیاهی بر احیای روانی نیز نشان داد که پوشش گیاهی افقی موثرترین و پوشش گیاهی عمودی کماثرترین گزینه بوده است. همچنین پخشایش پوشش گیاهی در مرکز و بالای ساختمان (در مقایسه با پایین ساختمان) تاثیر چشمگیرتری بر احیای روانی داشته است اما در پخشایش عمودی پوشش گیاهی، استقرار در مرکز احیای بیشتری را رقم زده بود.
