دایاسپورای ایرانی معاصر در ترکیه سنخ ها، تجارب و تعاملات
نویسندگان
1 پژوهشگر آزاد
doi
10.22034/scm.2025.421173.1680چکیده
مهاجرت، به مسائل فراوانی در حوزهی نظری و واقعی گره خورده است، اما کمتر تصویری از توصیف خود مهاجران از مساله مهاجرت وجود دارد. همین طور درحالیکه اغلب مهاجرت با غرب دور گره خورده، از مهاجرت به کشورهای همسایه بخصوص ترکیه که پذیرش ایرانیان در آن رو به افزایش است، کمتر صحبت به میان آمده. پژوهش حاضر تلاش کرده با استفاده از روش تحلیل مضمونی، مهمترین ویژگیهای دایاسپورای ایرانی در ترکیه را توصیف کند. فقر فرهنگی و اقتصادی، تلاش برای نزدیک ماندن به جامعه مبدا در عین میل به حفظ فاصله و درگیر نشدن با مسائل روزمره ایران، و همینطور فراهم شدن فرصتی برای استراحت، برای تصمیمگیری در مورد مقصد بعدی مهاجرت برای کسانی که ترکیه مقصد اصلی آنها نیست اما امکان ادامه زندگی در ایران را هم ندارند، میل به قضاوتهای اخلاقی منفی و رادیکال در مورد جامعه مبدا و همینطور جامعه ترکیه، در کنار قضاوتهای اخلاقی عموما منفی در مورد موجهای جدید مهاجران ایرانی در ترکیه، مهمترین مضامینی است که از گفتوگو با برخی از اعضای دایاسپورای ایرانی در ترکیه استخراج شده است.