فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در این بررسی ، نمونه های شیر خشک پس از بازسازی با آب به میزان دو ppb با آفلاتوکسین M1 آلوده شد و اثر سیستم لاکتوپراکسیداز ( شامل آنزیم لاکتوپراکسیداز در دو غلظت 10 و 30 ppm + تیوسیانات 25/0 میلی مول + هیدروژن پراکساید 25/0 میلی مول ) و سیستم لاکتوپراکسیداز همراه ریبوفلاوین ( 25/0 میلی مول ) بر کاهش میزان آفلاتوکسین M1 مطالعه گردید. در آزمونهای شماره 1، 2 و 3 تمامی گروههای تیمار ( شامل 4 گروه 15 تایی ) و شاهد ( شامل یک گروه 15 تایی ) به ترتیب در شرایط 4 درجه سانتیگراد 12 ساعت ( گروه اول) 4 درجه سانتیگراد به مدت ت24 ساعت ( گروه دوم ) و 65 درجه سانتیگراد به مدت 30 دقیقه ( گروه سوم ) نگهداری شده و سپس میزان آفلاتوکسین M1 موجود در آنها با استفاده از روش TLC – Scanner تعیین گردید. بر اساس نتایج به دست آمده ، میانگین میزان کاهش سم در گروههای شاهد آزمونهای شماره یک ، دو و سه به ترتیب 84/2 ، 78/2 و 14/3 درصد بود . میزان کاهش سم بوسیله لاکتوپراکسیداز ( غلظت 10ppm) در آزمونهای شماره یک ، دو و سه به ترتیب 8/51 ، 02/54 و 8/57 درصد بود. زمانی که غلظت آنزیم به سه برابر افزایش پیدا نمود ( غلظت 30ppm) ، میانگین درصد کاهش سم در ازمونهای شماره یک ، دو و سه به ترتیب به 7/53 ، 5/57 وو 5/67 رسید. سیستم لاکتوپراکسیداز به علاوه ریبوفلاوین (LPS10+RIBO) کاهش بیشتری در مقدار سم در مقایسه با سایر روشها داشته به گونه ای که میانگین میزان کاهش سم توسط این سیستم 600/91 ، 760/93 و 460 /94 درصد بود. زمانی که غلظت آنزیم لاکتوپراکسیداز به سه برابر افزایش پیدا نمود (LPS30+RIBO) میانگین درصد کاهش آفلاتوکسین M1 در آزمونهای شماره یک ، دو و سه به ترتیب به 4/94 ، 2/94 و 3/98 رسید. به طور کلی ، میزان آفلاتوکسین M1 شیر به طور معنی داری (p