«کارکرد نحو روایی (مدل کنشگران) و پیرنگ در منظومه ی ویس و رامین»
نویسندگان
1 دانشگاه ارومیه
2 دانشگاه ارومیه
3 دانشگاه ارومیه
doi
10.22099/jba.2020.35333.3567چکیده
گذر از سلیقه در توصیف و ارزیابی کیفیت اثر ادبی و بهکارگیری نقد ادبی در جایگاه مرجعی علمی برای ارزشگذاری آثار، مطلوبی است که همواره بسیاری از نظریهپردازان و منتقدان ادبی در پی آن هستند. روایتشناسی با تحلیل نظام حاکم بر روایتها و کشف ارتباط میان عناصر سازندهی روایت، در این راستا میکوشد. در این نوشتار کوشش شده است تا ساختار روایی داستان ویس و رامین بهعنوان یکی از برجستهترین منظومههای غنایی، بررسی شده و نحو روایی و در پی آن پیرنگی که مدل کنشگران بر بستر آن قرار میگیرد، تحلیل شود. پژوهش حاضر به روش توصیفیتحلیلی و منابع بهکاررفته در آن اسنادیکتابخانهای است. دستاوردهای پژوهش گویای این است که جایگاه والای این منظومه در ادبیات روایی بهدلیل کارکرد درست عناصر در قوانین روایتشناسی است. طرح داستان از ساختار و انسجام روایی برخوردار بوده و چهار نحو روایی دارد که همگی در خدمت روایت هستند.