فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

امروزه با توجه به گوناگونی طیف انواع قراردادهای موجود در اجرای پروژه­های صنعتی، ارزیابی و مقایسه این قراردادها از اهمیت ویژه­ای برخوردار است. از طرفی، کثرت قراردادهای مذکور نیز اهمیت این موضوع را دوچندان می­کند. هدف از مقاله حاضر، ارزیابی قراردادهای پیمانکاری برای اجرای طرح‌ها و پروژه­های صنعتی و انتخاب روش بهینه بر اساس مؤلفه‌های برآمده از رویکرد اقتصاد مقاومتی می­باشد. تأمین مالی پروژه‌ای یک روش تأمین مالی جمعی با استفاده از محاسبات مهندسی و مالی است که از طریق وام‌ها و شیوه­های تأمین مالیِ استقراضی، منابع لازم برای اجرای پروژه‌های بزرگ را فراهم می­کند. در شرایط فعلی اقتصاد کشور، انتخاب روش تأمین مالی منطبق بر رویکرد اقتصاد مقاومتی تأثیر زیادی در موفقیت پروژه دارد. تأمین مالی طرح­ها یک حوزه مهم مدیریت است که طی سالیان اخیر رشد فزاینده­ای داشته و منجر به توسعه روش­های متعدد تأمین مالی گردیده است. در این پژوهش، ابتدا مدل‌های اصلی تأمین مالی پروژه­ها، شامل 5 مدل BOT، BOOT، BOO، EPC و DBFO را احصا نموده و سپس با ارائه مفاهیم و ویژگی­های هر مدل، بر اساس مؤلفه‌های برآمده از سیاست‌های کلان اقتصاد مقاومتی و با رویکرد فرایند تحلیل سلسله‌مراتبی فازی، رتبه‌بندی این مدل‌ها را انجام داده­ایم. نتایج تحقیق حاکی از برتری روش تأمین مالی BOT و سپس EPC می­باشد. این دو روش امتیازات منحصربه‌فردی دارند که از منظر خبرگان نیز بهترین رتبه را در همه معیارهای تصمیم‌گیری به خود اختصاص دادند؛ بنابراین در شرایط تحریم و مبتنی بر رویکرد اقتصاد مقاومتی پیشنهاد می­شود برای تأمین مالی طرح‌ها و اجرای پروژه‌های صنعتی از دو روش مذکور استفاده شود