بازتاب زنانگی در رباعیات مهستی گنجوی
نویسندگان
1 گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و زبان، دانشگاه کردستان
2 دانشگاه کردستان، دانشکده علوم انسانی
doi
10.22099/jba.2019.33156.3339چکیده
مهستی گنجوی(490-577ق) بانوی رباعیسرا، بسیار پیشروتر از زمان خود زیسته است؛ زیرا جهانبینی و وضعیت زندگی او موجب سرودن اشعاری شده که با توجّه به شعر زنان شاعر کلاسیک در تاریخ ادبیات فارسی کم سابقه است. مهستی در گذشته با قضاوتهای نادرست، مورد بی مهری قرارگرفته است و در زمان معاصر نیز این اجحاف در برخی پژوهشها دربارهی او هویّداست. نشاندادن ویژگیهای زنانهی مهستی در رباعیاتش از اهداف پژوهش حاضر است. پژوهش، به شیوهی توصیفی و دادهها به روش سندکاوی و کتابخانهای گردآوری و با استفاده از تحلیل محتوا تجزیه و تحلیل شده است. نتایج پژوهش نشان میدهد که مهستی بیهیچ پردهپوشی آنچه احساس و تجربهی زنانهاش اقتضا میکند، در شعر نمایان میسازد. از خصوصیات زنانهی او میتوان به ابراز عشق و علاقه به جنس مخالف، اشاره به جنسیت خود، تصاویر و ویژگیهای زنانه، اعتراض خاموش فمنیستی، محافظهکاری، زبان اروتیک زنانه اشاره کرد که در متن مقاله با ذکر نمونه به تفصیل بیان شده است.