تحلیل سیرت فریدون و تجلی آن در نگاره «فریدون برای آزمودن خصایل پسران به هیأت اژدها در می آید» با تکیه بر رویکرد پدیدارشناسانه- میرچا الیاده
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری پژوهش هنر، گروه پژوهش هنر، دانشکده هنر و معماری، واحد خوراسگان، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.
2 دانشجوی دکتری پژوهش هنر، گروه پژوهش هنر، دانشکده هنر و معماری، واحد خوراسگان، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.
3 استادیار گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، واحد خوراسگان، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.
doi
10.22034/ra.2023.553584.1212چکیده
میرچا الیاده وقایع باستانی را با اندیشههای تمدنهای دیرین مرتبط دانسته، به آنها ماهیتی دینی میبخشد. این مقاله در تلاش است با رویکرد پدیدارشناسانه دینی ازنظر الیاده به شخصیت اسطورهای فریدون در شاهنامه و بازتاب آن در نگاره فریدون برای آزمودن پسرانش به هیئت اژدها درمیآید بپردازد. توجه به سیرت فریدون و سایر شخصیتها در داستان و تجلی آن در نگاره بر اساس وجه انسان آیینیِ جهان باستان، منظور اصلی این مقاله است. در این زمینه سؤالهایی مطرح میشوند مبنی بر اینکه چگونه دگردیسی فریدون به اژدها برای آزمودن خصایل پسران به فرهنگ دینی و اسطورهای ارتباط مییابد و ارتباط پدیدارشناسانه دینی با عناصر انسانی و غیرانسانی نگاره چگونه تعریف میشود. روش پژوهش حاضر تحلیلی- توصیفی و منابع آن از نوع کتابخانهای است. نتایج نوشتار نشان میدهد که بهطورکلی سیرت فریدون، ماجرای آزمودن خصایل پسران و قدرت دگردیسی او همه در ارتباط با نیروهای ماورایی شکل میگیرد و نقاش با استفاده از عناصر نمادینی چون اژدها، غُرم، موجود وهمی و اسب، در تجسم بخشیدن فضای اسطورهای داستان کوشیده است.
