دیپلماسی فرهنگی، راهبرد جدید تعامل ایران و کویت

نویسندگان

1 دانش آموخته کارشناسی ارشد علوم سیاسی دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره)قزوین، قزوین، ایران.

2 استادیار روابط بین الملل گروه علوم سیاسی دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره)قزوین، قزوین، ایران (نویسنده مسئول)

3 استاد گروه علوم سیاسی دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره) قزوین، قزوین، ایران.

doi
10.22083/scsj.2025.516723.1273
چکیده

جمهوری اسلامی ایران از اعصار گذشته در کنار سایر شئون دیپلماسی، با بهره‌مندی از دیپلماسی فرهنگی، اقدام به تعامل و همکاری با سایر کشورها نموده است. مسئله اصلی این پژوهـش، میزان اثرگذاری دیپلماسی فرهنگی ایران به‌عنوان یکی از حوزه‌های دیپلماسی در روابط بین‌الملل با کشور کویت از طریق اثرگذاری فرهنگ، هنر و آموزش بود که این نوع دیپلماسی با استفاده از عناصر فرهنگی، بر افکار عمومی ملت‌ها تأثیر گذاشته و به تقویت تفاهم متقابل و دیپلماسی عمومی این دو کشور کمک بسزایی نموده است. سؤال اصلی پژوهش، بررسی امکان‌پذیری مؤلفه‌های دیپلماسی فرهنگی بین ایران و کویت، به‌عنوان راهبرد جدید در توسعه و استحکام روابط این دو کشور بود که با استفاده از چارچوب نظری کارکردگرایی و با روش پژوهش توصیفی تحلیلی و با استفاده از ابزار و منابع کتابخانه‌ای و ابزار تحلیل کیفی عناصر فرهنگی و اجتماعی مشترک دو کشور، فرضیه پژوهش مؤید آن بود که؛ فرصت‌ها و چالش‌های دیپلماسی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران و پادشاهی کویت بر پایه اشتراکات تاریخی، جغرافیایی و فرهنگی بنا شده است. لذا دیپلماسی فرهنگی تلاش نموده از ظرفیت‌های مشترک اجتماعی و فرهنگی جهت تقویت همکاری‌ و همگرایی ایران و کویت استفاده نموده و این مدل به‌عنوان جایگزین دیپلماسی سیاسی، تاکنون راهگشای توسعه روابط بین‌الملل ایران با کویت در عصر جدید بوده است. اگرچه چالش‌های سیاسی، فرهنگی و اقتصادی متعددی پیش روی این دو کشور بوده اما عواملی همچون؛ وجود روابط مستحکم و قدیمی اجتماعی، حضور ایرانیان مقیم کویت، برگزاری مراسم فرهنگی، نمایشگاه‌های مشترک هنری، سفرهای زیارتی و سیاحتی متقابل اتباع دو کشور و... موجب تقویت دیپلماسی فرهنگی ایران و کویت گردیده و توانسته است جایگزین مناسبی برای توسعه روابط سیاسی در شرایط جاری گردد.