شناسایی و تحلیل وضعیت‌های نمایشی موجود در نگاره‌های لیلی و مجنون از خمسه طهماسبی (براساس سی و شش وضعیت نمایشی مطرح در آرای ژرژ پولتی)

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری هنرهای اسلامی، گروه هنرهای اسلامی، دانشکده هنرهای صناعی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز، ایران.

2 استاد گروه هنرهای اسلامی، دانشکده هنرهای تجسمی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز، ایران.

doi
10.22034/ra.2023.535690.1087
چکیده

 نگارگری ایرانی به‌عنوان هنری وابسته به ادبیات از لحاظ موضوع و روایت و شخصیت‌پردازی، واجد یک سری وضعیت‌های نمایشی است. مقاله حاضر در بستر یک تحقیق توصیفی، تحلیلی و تطبیقی و با مبنا قرار دادن نظریه ژرژ پولتی (که همه وضعیت‌های نمایشی را در سی‌وشش وضعیت خلاصه کرده است) به واکاوی وضعیت‌های نمایشی در نگاره‌های لیلی و مجنون از خمسه نظامی گنجوی (نسخه طهماسبی) پرداخته است. هدف از انجام این تحقیق، بررسی وضعیت‌های نمایشی متبلور در هنر نگارگری ایران بوده است که با استناد به شناسایی و تحلیل دو اثر شاخص به انجام رسیده است. سؤالات مطرح در این مقاله، با تکیه بر وضعیت‌های نمایشی در روایت‌ نظامی از داستان لیلی و مجنون، میزان تبعیت نگارگران از اشعار نظامی و میزان موفقیت آن‌ها در القای بصری وضعیت‌های نمایشی را مورد جست وجو قرار داده است. در جست وجوی پاسخ برای یافتن میزان تبعیت نگارگران از داستان‌ها، بازنگاری بصری عین‌به‌عین سه وضعیت‌ نمایشی در شعر نظامی مردود دانسته شده و به‌جای آن‌ها وضعیت نمایشی شانزدهم، یعنی جنون مورد تصویرگری قرار گرفته است. به‌این‌ترتیب هر دو نگاره‌ روایت‌گر زاویه دید خاص نگارگران بوده و ضمن ایجاد اثری مستقل، برداشت‌های دارای پیوندهای ظریف با متن مرجع را به نمایش گذاشته‌اند.