کابوسنمایی یک واقعیت یا واقعنمایی یک کابوس؛ بررسی نشانهشناختی عناصر گروتسک در پیکره انسان؛ مورد پژوهش: آثار نقاشی مهرنوش بادپر
نویسندگان
1 کارشناس ارشد پژوهش هنر، گروه پژهش هنر، دانشکده هنر، دانشگاه نیشابور، نیشابور، ایران.
2 دانشیار گروه پژهش هنر، دانشکده هنر، دانشگاه نیشابور، نیشابور، ایران.
doi
10.22034/ra.2023.1971434.1268چکیده
هنر معاصر ایران با تأثیرپذیری از بافتار و سنتهای موجود در جامعه، رویکردی انتقادی در برابر پدیدهها به خود گرفته است. یکی از قالبهایی که برای بیان بهتر درد و رنج انسان معاصر در هنر امروز مورد استفاده قرار میگیرد، گروتسک است. گروتسک درواقع سبک تزیینی و خارقالعادهای است، که از روم باستان برجای مانده و دوباره احیا شده است. پژوهش حاضر با بررسی آثار مهرنوش بادپر سعی در واکاوی عناصر گروتسک در این آثار را داشته تا با مطالعه بر روی این عناصر به این پرسش پاسخ دهد که بیان گروتسک در این آثار به دنبال واقعنمایی تصویر کابوس بوده و یا قصد ناهمگون جلوه دادن یک لحظه از واقعیت را دارد؟ برای پاسخ به این پرسش، پژوهش حاضر با بهرهمندی از رویکرد نشانهشناسی به واکاوی عناصر گروتسک در این آثار پرداخته و به تحلیل نمونههای مطالعاتی میپردازد. در این آثار عناصری غیرانسانی به پیکره انسان اضافه و تمامیت بدن از حالت طبیعی خود خارج شده و دچار دگردیسی میشود. اعضای غیرمعمول در پیکره انسانی امری است که در این آثار از لحظات واقعی، بیانی گروتسکوار را پدید میآورد. محتوای این پژوهش بهصورت کمی، گردآوری اطلاعات به روش اسنادی (مطالعات کتابخانهای) و به شیوهی توصیفی - تحلیلی و در مواردی نیز تاریخی است.