مروری بر کاربرد یادگیری سیار برای دانشآموزان با نیازهای ویژه
نویسندگان
1 کارشناس ارشد تکنولوژی آموزشی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
2 دانشیار گروه تکنولوژی آموزشی و عضو هسته پژوهشی یادگیری سیار، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
3 دکتری تکنولوژی آموزشی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
doi
10.22054/jpe.2025.85247.2808چکیده
یادگیری سیار بهعنوان پارادایمی نوین در عرصه آموزش پتانسیل قابلتوجهی در پشتیبانی از یادگیرندگان با نیازهای ویژه دارد بهشرط آنکه طراحی اصولی در فرایند یادگیری و آموزش در آن اعمال گردد. ازاینرو پژوهش حاضر بهمنظور تعیین راهبردهای آموزشی مبتنی بر یادگیری سیار و ملاحظات طراحی مرتبط با آنها برای دانشآموزان با نیازهای ویژه بهمرور ادبیات در این حوزه پرداخت و از دستورالعمل پریزما پیروی نمود. جستجوی مقالات در پایگاههای داده معتبر علمی شامل گوگل اسکالر، ساینس دایرکت و پروکوئست با ترکیب کلیدواژههای تخصصی در محدوده زمانی 2010 تا 2025 انجام شد و 144 مقاله استخراج گردید که پس از غربالگری 18 مقاله مرتبط مورد تحلیل قرار گرفت. یافتهها حاکی از آن است که پلتفرمها و ابزارهای مبتنی بر فناوریهای سیار بهویژه هوش مصنوعی با راهبردهای دسترسی و راحتی، تعامل و ارتباط، شخصیسازی و انطباق با نیازها و انگیزهدهی و تشویق نقش مؤثری در بهبود فرآیند آموزش این گروه از دانش آموزان ایفا کردهاند. اگرچه نتایج گویای ظرفیت بالای این فناوریها در ایجاد محیطهای آموزشی فراگیر است اما فقدان پژوهشهای طولی و مقایسهای برای سنجش دقیق اثربخشی آنها بهعنوان چالشی اساسی مطرح میباشد. همچنین ردپای طراحی آموزشی در بسیاری از مقالات دیده نشد.