سنجش چالشها و سازوکارهای ارتقای بخش صنایع فرهنگی ایران بر اساس سند تحول دولت مردمی (رویکردتصمیمگیری چند معیاره)
نویسندگان
1 دانشیار گروه علوم اقتصادی، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه بینالمللی اهلبیت (ع)، تهران، ایران. (نویسنده مسئول)
2 دانشجوی کارشناسی ارشد علوم اقتصادی، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه بینالمللی اهلبیت (ع)، تهران، ایران.
doi
10.22083/scsj.2024.469857.1194چکیده
صنایع فرهنگی ازجمله صنایعی است که کارکرد اصلی آن ایجاد تولید و تجاری ساختن مفاهیم فرهنگی در بخش انواع کالا و خدمات است. صنایع فرهنگی به فعالیتها و کالاهایی که ارزش اولیه اقتصادی آنها از ارزش فرهنگی جدا شده باشد و سهم قابلتوجهی را در افزایش و رشد اقتصادی ایفا کند اطلاق میشود بنابراین صنعت فرهنگ یک ساختار تجاری است که از طریق تولید و توزیع نمادها و متون فرهنگی برای کسب سود تعریف میشود. هدف از این تحقیق بررسی سنجش چالشها و سازوکارهای ارتقای بخش صنایع فرهنگی بر اساس سند تحول دولت مردمی میباشد، تحقیق ازنظر هدف کاربردی و ازنظر موضوع جزء تحقیقات توصیفی و ازنظر روش انجام بهصورت میدانی از نوع پرسشنامهای میباشد که در مرحله اول بهصورت کتابخانهای چالشهای مرتبط با صنایع فرهنگی با استفاده از سند تحول دولت مردمی شناسایی گردیده و سپس در قالب پرسشنامه با روش تحلیل سلسله مراتبی چالشها ازنظر خبرگان با استفاده از نرمافزار اکسپرت چویز رتبهبندی شدهاند. نتایج نشان میدهد بر اساس چالشهای اصلی ضعف کمی و کیفی فیلمهای سینمایی ملی با داشتن ضریب (0.166) در رتبه اول است و چالش بلاتکلیفی موسیقی با داشتن ضریب (0.062) در رتبه آخر قرار دارد و به همین ترتیب عاملهای فرعی ایجاد چالشها ضعف زیرساختهای سختافزاری و نرمافزاری تولید محصولات حرفهای با داشتن ضریب (0.128) در رتبه اول و نبود راهبر مشخص در حوزه موسیقی با داشتن ضریب (0.047) در رتبه آخر قرار گرفته است. با در نظر داشت رتبهبندی چالشها و شناسایی مهمترین معضلات در بخش صنایع فرهنگی برای رفع این معضلات، اصلاح نمودن و مدیریت کردن نظامهای حمایتی و تخصیص منابع در رابطه با صنایع فرهنگی، همچنان ایجاد یک سامانه جامع و کلی اطلاعاتی صنایع فرهنگی، حمایت از سرمایهگذاری در بخش صنایع فرهنگی بهویژه حمایت نمودن از تولیدکنندگان داخلی در این زمینه میبایست در دستور کار سیاستگذاران فرهنگی قرار گیرد.