فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان عاطفی اجتماعی (ارتباط بدون خشونت) بر تاب‌آوری و سازگاری اجتماعی دانش‍آموزان ناتوان هوشی بود. روش پژوهش به‌صورت نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه کنترل در نظر گرفته شد. جامعه آماری، شامل دانش‌آموزان ناتوان هوشی شهر تهران بود که در سال 1403 مشغول به تحصیل بودند که با نمونه‌گیری در دسترس 30 نفر انتخاب و 15 نفر در گروه آزمایش و 15 نفر در گروه کنترل به‌صورت تصادفی قرار گرفتند. دانش‌آموزان گروه آزمایش، در جلسات درمان عاطفی اجتماعی شرکت کردند. هر دو گروه با پرسشنامه سازگاری اجتماعی واینلند (SAQ) و پرسشنامه تاب‌آوری دورنر (RQ) ارزیابی شدند. یافته‌ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس تحلیل شد. نتایج نشان داد، درمان عاطفی اجتماعی منجر به افزایش تاب‌آوری و سازگاری اجتماعی گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شده است (05/0 p<). درمان عاطفی اجتماعی می‌تواند یکی از مداخلات پیش رو در جهت ارتقای سازگاری اجتماعی و تاب‌آوری کودکان ناتوان هوشی مورداستفاده قرار گیرد.