تأثیر الگوهای بازشناسی اشیاء در فرآیند ادراک بصری بر روی طراحی انسان محور (از منظر روانشناسی شناختی)
نویسندگان
1 کارشناس ارشد ارتباط تصویری، گروه گرافیک (ارتباط تصویری)، دانشکده هنر، دانشگاه سوره، تهران، ایران، تهران، ایران.
2 استادیار، گروه هنر و معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
doi
10.22034/ra.2022.555238.1225چکیده
مسئلة اصلی پژوهش حاضر این است که حقایق و روابط الگوهای بازشناسی اشیاء را که در فرایند بنیادین برای درک بصری نقش ایفا میکنند جستوجو نماید و این الگوها را در منابع متفاوت علوم شناختی، به صورت خاص روانشناسی شناختی، بررسی کند. از همین رو مقالة حاضر سعی دارد تا بفهمد آیا این روابط تأثیری در طراحی انسانمحور دارد؟ و اگر تأثیری دارد چه دستاوردی میتواند در این حوزه برای طراحان داشته باشد؟ این پژوهش به صورت توصیفی-تحلیلی انجام شده است و از نظر روش، کیفی است. پژوهش، با استناد به نظریات مطرح شده در حوزة روانشانسی شناخت تلاش میکند تأثیر شناخت ادراک بصری بر طراحی انسانمحور را جستجو نماید. این پژوهش بر اساس مطالعات ضمنی و بر پایة مستندات و نظریات متفاوت در حوزة روانشناسی شناخت، ده پیشنهاد نهایی را برای طراحان ارائه میدهد تا طراحان بتوانند بیش ازپیش طراحی خود را متناسب با تواناییهای شناختی انسان انجام دهند. این ده پیشنهاد اثبات کنندهی دو مطلب اساسی است. اول آنکه نشان میدهد، دانش علوم شناختی میتواند به طراحان کمک کند تا طراحی خود را متناسب با محدودیتهای ذهنی انسان انجام دهند. دوم، میتوان از این نظریات دستاوردهایی استخراج کرد که با توجه به این دستاوردها به قوانینی کلی برای طراحی رسید. در نهایت این پژوهش به این میپردازد که شناخت الگوهای بازشناسی و در نظر گرفتن آن در طراحی، باعث ایجاد یکپارچگی بیشتر در ادراک طرح، درک سریع تر کاربر از روابط بصری و در نظرگرفتن ساختار کلی برای ایجاد تمایز بین شکلها میشود.