تدوین مدل سیاستگذاری شهریِ رونقِ اقتصادِ فرهنگ در شهر تهران
نویسندگان
1 دانشآموختۀ کارشناسی ارشد، گروه عمران، دانشکده فنی و مهندسی دانشگاه بین المللی امام خمینی meisam.khanlari@gmail.com
2 استاد مدعو، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبایی (نویسنده مسئول) izadkhah.mehdi@gmail.com
3 دانشآموختۀ دکتری، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه سمنان . mhmd.asadi@gmail.com . دانشآموختۀ کارشناسی ارشد، گروه عمران، دانشکده فنی و مهندس
doi
10.22083/scsj.2024.457294.1180چکیده
*** این مقاله برگرفته پژوهشی از طرح با عنوان «.تدوین سند جامع اقتصاد فرهنگ » با شماره قرارداد 137/ 288746 با حمایت مرکز مطالعات و برنامهریزی شهر تهران انجام شده است. اقتصادِ فرهنگ یکی از حوزههایی است که ذیل مفهوم «صنایع فرهنگی»، شکلدهندۀ جهت توسعۀ اقتصادی در دنیای امروز شده است و تمرکز آن بر نقش خلاقیت مردم (شهروندان) در تولید است. بر اساس دستهبندی سازمان ملل، بخشهای مختلف صنایع فرهنگی عبارت از هنر، کتاب، فیلم، نقاشی، فستیوالها، صنایع دستی، موسیقی، طراحی، پویانمایی و بازیهای ویدیویی است. این بخشها از طریق خلق داراییهای فکری و نیز ایجاد اشتغال تأثیر مثبتی بر رشد اقتصادی منطقۀ فعالیت خود میگذارند. از این منظر، نقش بالقوۀ حکومتهای محلی، خصوصاً شهرداریها، در حمایت از رشد این صنایع، نسبت به سایر صنایع پررنگتر است. پژوهش حاضر باهدف توسعۀ یک مدل سیاستگذاری مدون و اثربخش برای حمایت شهرداری از رونق اقتصادِ فرهنگ در شهر تهران انجام شده است. جهتگیری پژوهش در وهلۀ اول بنیادی است اما با توجه به الزامات اسناد بالادستی پروژه، خصوصاً برنامۀ توسعۀ سوم شهر تهران، یک پژوهش کاربردی محسوب میشود. دادهها که مشتمل بر دادههای اولیه (مشاهدات و پرسشهای مستقیم) و دادههای ثانویه (مطالعۀ اسناد، تجارب مکتوب و درسآموختهها) است، با استفاده از استراتژی نشریه مبنایی تحلیل شدهاند. این استراتژی در سه مرحلۀ کدگذاری باز، محوری و انتخابی، به استخراج الگوی نهفته در دادهها میپردازد. الگوی استخراجشده از این مراحل، مشتمل بر مقولۀ محوری، علتها، شرایط زمینهای و مداخلهگر، راهبردها و درنهایت پیامدها میشود که بهصورت مدل پارادایمی ارائه شده است. علاوهبر استخراج الگو، با استفاده از مدل SWOT، نقاط قوت و ضعف (عوامل داخلی اثرگذار بر سیاستها) و فرصتها و تهدیدها (عوامل بیرونی اثرگذار بر سیاستها) از بطن مصاحبهها واکاوی و پیشنهادهای راهبردی بر مبنای آنها نیز ارائه شده است. راهبردهای پیشنهادی حول چهار محور اصلی بسترسازی، تسهیلگری، آموزش و درآمدزایی تدوین شده است. با توجه به رویکردهای مختلف توسعهیافته نسبت به مقولۀ اقتصادِ فرهنگ، رویکرد غالب برای رونق این حوزه و نیل به وضع مطلوب، رویکرد اقتصادی است. ویژگیهای اصلی این رویکرد، تأکید بر کارکردهای اقتصادی صنایع فرهنگی مانند خلق ثروت و یا ابعاد اقتصادی آن مانند رشد اقتصادی است.