علایق ژئوپلیتیکی ایران در آسیای مرکزی و فرصتهای پیشرو
نویسندگان
1 - استاد جغرافیای سیاسی دانشگاه تربیت مدرس
2 ـ استاد یار دانشگاه عالی دفاع ملی
3 -استاد یار دانشگاه عالی دفاع ملی
doi
چکیده
شناسایی و تبیین فرصتها در آسیای مرکزی به عنوان بخشی از محیط بینالملل از یک سو و شناسایی قابلیتهای ژئوپلیتیکی ایران از سویی دیگر، علایق ژئوپلیتیکی ما را در آن منطقه روشن میسازد. بدیهی است تبیین علایق ژئوپلیتیکی به تنهایی کافی نیست و برای اینکه بتوان از این علایق در سیاستگذاریها و برنامههای راهبردی بهرهبرداری کرد، باید امکان دستیابی به آن علایق و شیوههای بهرهبرداری را جهت نقشآفرینی جمهوری اسلامی ایران در منطقه مورد ملاحظه قرار داد.هدف مقاله حاضر مطالعه و تشخیص علایق ژئوپلیتیک ایران در آسیای مرکزی و همچنین امکان نقشآفرینی بیشتر ایران در آسیای مرکزی میباشد. برای این منظور با استفاده از روشهای کتابخانهای، میدانی و مصاحبه و همچنین مدل مفهومی ابداع شده توسط نگارنده به شناخت دقیق محیط تحقیق در چارچوب تعاملات ژئوپلیتیکی، تجانسهای ساختاری بین ایران و کشورهای آن حوزه و همچنین شکافها و تضادهای بازیگران رقیب در سطوح مختلف قدرت پرداخته شده است. نتایج بدست آمده نشان میدهد که با شناخت علایق ژئوپلیتیکی در کشورهای حوزة مورد مطالعه و با دید واقعبینانه میتوان نقشآفرینی رقبا را محدود کرده و با تدوین خطمشیها و کدهای ژئوپلیتیکی جمهوری اسلامی ایران بصورت حقیقی و کارکردهای واقعی، علایق ژئوپلیتیکی را برای نقشآفرینی ایرن پرورش داد و با استفاده از فرصتهای بنیادین و پایدار ژئوپلیتیکی و با همسو کردن تلاشها در برنامههای سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و دفاعی- امنیتی زمینه را برای افزایش منافع ملی جمهوری اسلامی ایران در منطقة آسیای مرکزی فراهم کرد و موازنه ژئوپلیتیکی را به نفع ایران و کشورهای دوست منطقه تغییر داد. همچنین با توجه به اینکه پس از فروپاشی شوروی، مرزهای ژئوپلیتیکی آمریکا با مرزهای جغرافیایی روسیه انطباق پیدا کرد و این وضعیت موجب محاصره فیزیکی ایران و در نهایت افزایش هزینههای امنیتی کشور شد، به نظر نگارنده برای کاهش هزینههای امنیتی وضعیت فعلی ایران مناسب است که راهبرد اتحاد و ائتلاف در پیش گرفته شود.