ارزیابی چالشهای حقوقی ادارۀ مساجد در ایران
نویسندگان
1 استادیار گروه حقوق، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران. Mahmoudi.javad@Sku.ac.ir 0000-0001-7254-8049
doi
10.22083/scsj.2024.474287.1203چکیده
مساجد، همواره بهمثابۀ مراکز اصلی تجمعات دینی مسلمانان و بخشی از هویت زیستی آنان، مطرح بودهاند. باوجود پژوهشهای فراوان دراینباره، تحلیل حقوقی چالشهای مساجد، آنطور که بایدوشاید صورت نگرفته است. این تحلیل میتواند ضمن بیان هویت حقوقی مساجد، مسائل عملی مرتبط با کارکرد عملی و نیز نظارت بر آنها را مورد ارزیابی و آسیبشناسی، قرار دهد. در پژوهش پیش رو، ضمن بازخوانی ساختار اجرایی و درونی مساجد، شیوه و سطح نظارت بیرونی بر آنها از سوی نهادهای دولتی و حکومتی، مورد ارزیابی انتقادی، قرار میگیرد. این پژوهش به شیوه کتابخانهای و با تکیهبر اسناد حقوقی داخلی و خارجی و نیز رویههای قضایی مربوطه میکوشد که در پرتو مطالعه توصیفی- تحلیلی دراینباره، افقهای روشنی از چالشهای مساجد را در کنار راهکارهای عملی، ارائه دهد. از مجموع تحولات حقوقی دراینباره، چنین برمیآید که مساجد از مراکز سنتی و عموماً تحت مدیریت مردم و مراجع و جوامع مردمی به مؤسسههای مشمول نظارت دولت و حکومت، تبدیل شدهاند. ازاینرو، در فرآیند تأسیس مساجد و تعیین اعضای هیئتامنا، خادم، امام جماعت و سایر متولیان درونی و نیز در روند نظارت بر کارکردهای دینی- اجتماعی آنها نقش حکومت و دولت بهتدریج، افزایشیافته و میان این سطح از مدیریت حکومتی و دولتی بر مساجد و روند دینگریزی جوانان و تضعیف نقش اجتماعی مساجد، رابطه معناداری برقرار شده است؛ بنابراین تغییر در نوع رابطه مساجد با حکومت و دولت میتواند بخشی از هویت و نقش اجتماعی آنها را بازآفرینی کند.