ارزیابی میزان تحققپذیری طرحهای حفاظت و بازآفرینی یکپارچه در محلات تاریخی – فرهنگی (موردمطالعه: محله حسینیه شهر زنجان)
نویسندگان
1 گروه معماری، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران
2 گروه معماری، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران
3 گروه معماری، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران
doi
10.22059/jhgr.2022.336751.1008435چکیده
«محله تاریخی- فرهنگی حسینیه»، بهعنوان خاستگاه اولیه شهر زنجان، دارای جایگاه منحصربهفردی در ساختار فضایی و کارکردی است اما امروزه به دلیل فرسودگی در ابعاد کالبدی، یکپارچگی و اصالت آن در معرض خطر قرارگرفته است. تحقیق حاضر باهدف بررسی وضعیت احیاء و بازآفرینی این محله به ارزیابی میزان تحققپذیری اصول، ابعاد و معیارهای بازآفرینی و حفاظت یکپارچه در آن میپردازد. این تحقیق ازنظر هدف، کاربردی و ازنظر روش تحلیلی – مقایسهای است. جامعه آماری آن را ساکنین بالای 20 سال محله حسینیه تشکیل میدهند. ارزیابیها بر پایه دو اصل «برجستگی» و «سرزندگی اقتصادی» در قالب 6 بعد و 22 معیار، از طریق آزمونهای آماری تی تک نمونهای و رگرسیون چند متغیره انجام پذیرفته است. بررسیها نشان میدهد ازنظر جامعه آماری، میزان تحققپذیری اصول بازآفرینی یکپارچه در این محله در وضعیت موجود، در سطح متوسطی قرار دارد؛ بهطوریکه اصل «سرزندگی اقتصادی» با میانگین 058/3 نسبت به اصل «برجستگی» با میانگین 97/2 دارای تحققپذیری بیشتری است. در میان ابعاد موردمطالعه نیز، ابعاد «کارکردی» و «ارزش نسبی» با میانگین 256/3 و 74/2 به ترتیب بیشترین و کمترین میزان تحققپذیری را دارند. نتایج تحقیق بیانگر این موضوع است که در طرحهای بازآفرینی بافتهای تاریخی – فرهنگی صرف توجه به یک اصل و یک بعد خاص نمیتواند موفقیت در آنها را به همراه داشته باشد بلکه نیازمند مطالعات همهجانبه در تمامی ابعاد و معیارهای بازآفرینی است. در این راستا با تکیهبر سیستم یکپارچه و منسجم مدیریتی میتوان بازآفرینی و احیای بافت را بهصورت توأمان، یکپارچه و جامع فراتر از رویکردها و سیاستهای منطقهای به مرحله اجرا درآورد.