اثربخشی طرحواره درمانی هیجانی بر تنظیم شناختی هیجان، عدم تحمل بلاتکلیفی و انعطافپذیری شناختی در افراد مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر
نویسندگان
1 استادیار گروه روانشناسی بالینی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
2 استادیار گروه روانشناسی بالینی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
3 دانشجوی دکتری رشته روانشناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
4 استادیار گروه روانشناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
doi
10.22054/jpe.2025.73929.2577چکیده
پژوهش حاضر باهدف اثربخشی طرحواره درمانی هیجانی بر تنظیم شناختی هیجان، عدم تحمل بلاتکلیفی و انعطافپذیری روانشناختی در افراد مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر انجام گرفت. طرح پژوهش، توصیفی – پیمایشی، تحلیلی و شبه تجربی بود. جامعه آماری را تمام بیماران مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر مراجعهکننده به مراکز روانپزشکی، روانشناسی و مراکز سلامت شهر ارومیه در سال 1400 تشکیل دادند. نمونه آماری، با روش در دسترس و هدفمند، 30 (15 نفر کنترل و 15 نفر آزمایش) انتخاب شدند. دادهها با پرسشنامههای اختلال اضطراب فراگیر (اسپیتز و همکاران، 2006)، نگرانی ایالت پنسیلوانیا (PSWQ) (می و همکاران، 1990)، عدم تحمل ابهام (باهر و داگاس، 2002)، انعطافپذیری شناختی (دنیس و ووندروال، 2010) و تنظیم هیجانی شناختی (گارنفسکی، کریج و اسینهوون، 2001) جمعآوریشده و طی روش طرحواره درمانی هیجانی (لی هی، 2012) مورد رواندرمانی قرارگرفته و با نرمافزار (SPSS V. 28) تجزیهوتحلیل شدند. نتایج نشان داد که طرحواره درمانی هیجانی بر تنظیم شناختی هیجان، عدم تحمل بلاتکلیفی (ابهام) و انعطافپذیری روانشناختی در بیماران مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر اثربخشی داشت. باید با کمک طرحواره درمانی هیجانی، هیجانات منفی و اضطراب در بیماران دچار اضطراب فراگیر کنترلشده و آنها را به زندگی عادی در کنار خانواده و جامعه بازگرداند.