ردیابی برخی بدعت کاری های ساختاری دررباعی معاصرفارس
نویسندگان
1 دانشگاه شیراز
2 دانشگاه شیراز
doi
10.22099/jba.2018.12633.1843چکیده
چکیده رباعی یکی از قالبهای کوتاه ادبیات فارسی است که با وزنی مشخص و ساختاری ویژه، سروده می-شود و دست شاعر را برای دیگرگونه بودن در زمینهی وزن و ساختار میبندد. گرچه در زمینههای گفته شده بستری مناسب برای نوآوری وجود ندارد، شاعران معاصر فارس همگام با نوآوری در قالبهای دیگر در پی پیداکردن راهی برای خارج شدن از این چارچوب بسته برآمدند که تا حدودی در این راه موفق بودند، تعداد قابل توجهی از این طرفهکاریها زیباست و درنگ مخاطب را درپی دارد. در این مقاله برخی از بدعتکاریها و شگردهای تازهیی که شاعران معاصر فارس در قالب رباعی اعمال کردهاند، پی-گیری میشود. برخی از این شگردها عبارتند از: سپید نویسی، گیومه نویسی، روایت نگاری،قافیههای آوایی، تغییر ردیف و قافیه. در این مقاله برخی از بدعتکاریها و شگردهای تازهیی که شاعران معاصر فارس در قالب رباعی اعمال کردهاند، پیگیری میشود. برخی از این شگردها عبارتند از: سپید نویسی، گیومه نویسی، روایت نگاری،قافیههای آوایی، تغییر ردیف و قافیه.کلمات کلیدی: بدعتکاری و نوگرایی، رباعی، سختار رباعی، شعر فارس.