پیامدهای ارتقای «ساختارهای معرفتی و معنوی» در تبیین رفتار خارجی دولتها؛ سیاست خارجی از منظر تکوینگرایی اجتماعی
نویسندگان
1
doi
چکیده
; تا پیش از تحولات اساسی بینالمللی در اواخر سده گذشته، توجه به «قدرت»، «منافع»، «ساختار» و «نهاد» برای مطالعه سیاست خارجی کشورها رواج بسیاری داشت. اما ناکامی نظریههای سیاست خارجی در پیشبینی و تحلیل آن تحولات، توجه به عوامل «فرهنگی» و «اجتماعی» را در دستور کار نظریهپردازان سیاست خارجی و روابط بینالملل قرار داد. پیدایش و رشد نگرش تکوینگرایی اجتماعی در واقع مدیون این وضعیت است;