اثربخشی طرحواره درمانی بر علائم اختلال اضطراب در مادران دارای کودک دچار اختلال تحولیهوشی
نویسندگان
1 استادیار گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنائی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
2 کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی، گروه علوم تربیتی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران.
doi
10.22054/jpe.2024.81859.2740چکیده
پژوهش حاضر باهدف اثربخشی طرحواره درمانی بر علائم اختلال اضطراب در مادران دارای کودک دچار اختلال تحولیهوشی در شهرستان قدس انجام شد. این مطالعه از نوع تحقیقات نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون و پسآزمون با گروه گواه اجرا شد. جامعه آماری این تحقیق شامل کلیه مادران دارای کودک دچار اختلال تحولیهوشی شهرستان قدس در سال تحصیلی 1402-1401 بود که از بین آنها به روش نمونهگیری در دسترس ۳۰ نفر انتخاب شد و بهصورت تصادفی در ۲ گروه ۱۵ نفره آزمایش و کنترل قرار گرفتند. پرسشنامه اضطراب بک (1998) بهعنوان پیشآزمون توسط هر دو گروه تکمیلشده سپس گروه آزمایش ۱۲ جلسه طرحواره درمانی را دریافت نمودند و گروه کنترل برنامه عادی روزانه خود را گذراند. سپس از هر دو گروه پسآزمون به عمل آمد و دادههای پژوهش با استفاده از روشهای آمار توصیفی (شاخصهای گرایش مرکزی و پراکندگی) و استنباطی (تحلیل کوواریانس) مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که طرحواره درمانی بر کاهش علائم اختلال اضطراب (290/0h=) تأثیر مثبت و معناداری داشتند (005/0P<). بهکارگیری طرحواره درمانی بهعنوان یک درمان مؤثر میتواند بر کاهش علائم اختلال اضطراب مادران دارای کودک دچار اختلال تحولیهوشی تأثیر گذاشته و بر بهبود وضعیت روانی و زندگی روزمره آنها کمک کند.