سبک شناسی گفتمان راوی در بوستان سعدی
نویسندگان
1 گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه بوعلی سینای همدان
2 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه بوعلی سینا
doi
10.22099/jba.2018.29195.2990چکیده
چکیده پژوهش حاضر در پی ارائهی تصویری از ماهیت راوی بوستان سعدی و بهتبع آن مخاطبی است که راوی در انتظار اوست. هدف دیگر دریافتن سبک راوی بر اساس تحلیل زبانی کلام وی و پاسخ به این پرسش است که آیا راوی از جایگاهی بالا با لحنی آمرانه با مخاطب سخن میگوید یا در جایگاهی برابر با او میایستد و دغدغهها و تردیدهایش را در میان میگذارد؟ برای پاسخ به این پرسش از سبکشناسی بهره گرفته شده است. تحلیل سبک جملههای راوی بوستان (گفتمان راوی) بر اساس نظریهی «وجهیت» از سبکشناس مشهور سیمپسون انجام شده است. مقاله با رویکردی زبان شناسانه به تحلیل سبک راوی و وجهیت گفتههای او میپردازد و به این نتیجه میرسد: وجهیت کلام راوی مثبت است. او بهراستی میداند چه میخواهد بگوید و مخاطب را به پندپذیری فرامیخواند. در این سلوک، شگرد بلاغی تمثیل بسیار مؤثر میافتد و روایتی تعلیمیـتمثیلی که هدفش ارشاد و اصلاح است آفریده میشود. راوی با بهرهگیری از نقش کوششی زبان، در جایگاهی بالاتر از مخاطب، وی را بر آن میدارد تا از دستورهای او پیروی نماید؛ به این امید که در سایهی آنها جهانی آرمانی ساخته شود. واژههای کلیدی: