اثربخشی مداخله‌ بازشناسی هیجانی بر خود‌تنظیمی هیجانی و همدلی دانش‌آموزان دارای اختلال نافرمانی مقابله‌ای

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

2 استادیار گروه روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

3 استادیار گروه روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

4 استادیار گروه روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

doi
10.22054/jpe.2024.74267.2588
چکیده

پژوهش حاضر باهدف اثربخشی مداخله بازشناسی هیجانی بر خود­تنظیمی هیجانی و همدلی دانش­آموزان دارای اختلال نافرمانی مقابله­ای انجام پذیرفت. طرح پژوهشی نیمه آزمایشی از نوع پیش‌آزمون – پس‌آزمون و پیگیری با گروه کنترل نابرابر و جامعه آماری شامل کلیه دانش­آموزان دوره دوم ابتدایی مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره و خدمات روانشناسی شهر مشهد در سال تحصیلی 1401-1400 بود که به شیوه نمونه­گیری در دسترس انتخاب شد. از بین این کودکان نمونه­ای شامل 30 نفر بر اساس ملاک­های ورود انتخاب و سپس در دو گروه آزمایش و گواه جایگزین شدند. برای جمع­آوری داده­ها از سیاهه رفتاری کودک آخنباخ (CBCL، 1991)، پرسشنامه خود­تنظیمی هیجانی (تحصیلی زیمرمن و پونز، 1986) و پرسشنامه همدلی کودکان و نوجوانان (اورگاوو و همکاران، 2017) استفاده شد. جهت تجزیه‌وتحلیل آماری از آزمون تحلیل واریانس با اندازه­گیری مکرر استفاده شد. نتایج نشان داد که مداخله­ای بازشناسی هیجانی بر بهبود خودتنظیمی و همدلی در مراحل پس­آزمون و پیگیری تأثیر معنی­دار داشته است. (01/0P<). شواهد به‌دست‌آمده نشان می­دهد که مداخله بازشناسی هیجانی در افزایش خود­تنظیمی هیجانی و همدلی دانش­آموزان دارای اختلال نافرمانی مقابله­ای مؤثر است.