اثربخشی مداخله بازشناسی هیجانی بر خودتنظیمی هیجانی و همدلی دانشآموزان دارای اختلال نافرمانی مقابلهای
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 استادیار گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 استادیار گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
4 استادیار گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.22054/jpe.2024.74267.2588چکیده
پژوهش حاضر باهدف اثربخشی مداخله بازشناسی هیجانی بر خودتنظیمی هیجانی و همدلی دانشآموزان دارای اختلال نافرمانی مقابلهای انجام پذیرفت. طرح پژوهشی نیمه آزمایشی از نوع پیشآزمون – پسآزمون و پیگیری با گروه کنترل نابرابر و جامعه آماری شامل کلیه دانشآموزان دوره دوم ابتدایی مراجعهکننده به مراکز مشاوره و خدمات روانشناسی شهر مشهد در سال تحصیلی 1401-1400 بود که به شیوه نمونهگیری در دسترس انتخاب شد. از بین این کودکان نمونهای شامل 30 نفر بر اساس ملاکهای ورود انتخاب و سپس در دو گروه آزمایش و گواه جایگزین شدند. برای جمعآوری دادهها از سیاهه رفتاری کودک آخنباخ (CBCL، 1991)، پرسشنامه خودتنظیمی هیجانی (تحصیلی زیمرمن و پونز، 1986) و پرسشنامه همدلی کودکان و نوجوانان (اورگاوو و همکاران، 2017) استفاده شد. جهت تجزیهوتحلیل آماری از آزمون تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر استفاده شد. نتایج نشان داد که مداخلهای بازشناسی هیجانی بر بهبود خودتنظیمی و همدلی در مراحل پسآزمون و پیگیری تأثیر معنیدار داشته است. (01/0P<). شواهد بهدستآمده نشان میدهد که مداخله بازشناسی هیجانی در افزایش خودتنظیمی هیجانی و همدلی دانشآموزان دارای اختلال نافرمانی مقابلهای مؤثر است.