نقش میانجی پیوند با مدرسه در رابطه میان سرسختی روانشناختی با پرخاشگری دانش آموزان دختر متوسطه
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد ،گروه روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی ،واحد تنکابن،دانشگاه آزاد اسلامی ،تنکابن ، ایران
2 استادیار، گروه روانشناسی ، دانشکد ه روانشناسی و علوم تربیتی .دانشگاه ازاد واحد تنکابن ،ایران
doi
10.22034/jmep.2021.282116.1055چکیده
پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش میانجی پیوند با مدرسه در رابطه میان سرسختی روانشناختی با پرخاشگری انجام شد. روش این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش دانش آموزان دختر متوسطه دوم شهر رامسر بودند. تعداد 217 نفر بهعنوان حجم نمونه آماری و به روش نمونهگیری خوشهای انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامههای پیوند با مدرسه رضایی شریف و حاجیلو (2016)، سرسختی روانشناختی لانگ و گولت (2003) و پرخاشگری آیزنگ و گلین ویلسون (1975) بود که روایی آنها توسط صاحبنظران دانشگاهی و پایایی آنها نیز از طریق آزمون ضریب آلفای کرونباخ مورد تأیید قرار گرفت. بهمنظور تحلیل دادهها از تکنیک معادلات ساختاری با استفاده از نرمافزار آماری Lisrel و نیز نرمافزار آماری Spss استفاده شد. یافتههای کمّی حاصل از آزمون فرضیههای پژوهش نشان داد که میان سرسختی روانشناختی با پیوند با مدرسه رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. میان پیوند با مدرسه با پرخاشگری دانش آموزان رابطه منفی و معناداری وجود دارد. میان سرسختی روانشناختی با پرخاشگری دانش آموزان رابطه منفی و معناداری وجود دارد و نهایتاً پیوند با مدرسه در رابطه میان سرسختی روانشناختی با پرخاشگری دانش آموزان نقش میانجی داشته است.