اثربخشی بازی‌درمانی شناختی- رفتاری بر اضطراب اجتماعی و خودپنداشت تحصیلی دانش‌آموزان دارای لکنت زبان

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران.

2 استادیار گروه مشاوره، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران.

3 دانشجوی دکتری روان‌شناسی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران.

doi
10.22054/jpe.2024.77489.2662
چکیده

پژوهش حاضر باهدف بررسی اثربخشی بازی‍درمانی شناختی- رفتاری بر اضطراب اجتماعی و خودپندارۀ تحصیلی دانش‍آموزان مقطع ابتدایی دارای لکنت زبان انجام شد. روش از لحاظ هدف، کاربردی و از جنبه گردآوری اطلاعات، نیمه‍آزمایشی از نوع پیش‍آزمون، پس‍آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری، شامل کلیۀ دانش‍آموزان مقطع ابتدایی دارای لکنت زبان شهر شیراز بودند که از این تعداد، 30 نفر به‌صورت نمونه‍گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار تحقیق، پرسشنامۀ اضطراب اجتماعی (LSAS-SR) و پرسشنامۀ خودپندارۀ تحصیلی بر روی هر دو گروه اجرا شد و گروه آزمایش به مدت 10 جلسۀ 60 دقیقه‍ای تحت مداخله قرار گرفت. داده‍ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس تک متغیره و چند متغیره در SPSS-24 مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفتند. یافته‍ها نشان داد که بین میانگین نمرات گروه‍های مورد مقایسه تفاوت معناداری در اضطراب اجتماعی در پس‍آزمون وجود دارد که بیانگر این است که میانگین نمرات اضطراب اجتماعی در گروه آزمایش (93/53) نسبت به گروه گواه (06/57) به‌طور معناداری کاهش یافته است دارد. همچنین بین میانگین نمرات گروه‍های مورد مقایسه تفاوت معناداری در خودپنداره تحصیلی در پس‍آزمون وجود دارد که بیانگر این است که میانگین نمرات خودپنداره تحصیلی در پس‍آزمون در گروه آزمایش (66/47) نسبت به گروه گواه (36/43) به‌طور معناداری افزایش یافته است. لذا فرض تحقیق مبنی بر اثربخشی بازی‍درمانی شناختی- رفتاری بر اضطراب اجتماعی و خودپنداره تحصیلی دانش‍آموزان مقطع ابتدایی دارای لکنت زبان تأیید می‍گردد.