ارتباط پلی مورفیسم G/T 317- پروموتر ژن Muc6 با افزایش خطر ابتلا به بیماری زخم پپتیک
نویسندگان
1 دانشجو/دانشگاه آزاد اسلامی واحد ارسنجان
2 دانشگاه آزاد اسلامی واحد کازرون، هیات علمی
3 هیات علمی/ دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرکرد
4 هیات علمی/ دانشگاه آزاد اسلامی واحد ارسنجان
5 رییس مرکز تحقیقات بیماری های خود ایمنی شیراز
doi
چکیده
چکیدهموسین ها (Muc) گلیکوپروتئین هایی با وزن مولکولی بالا هستند که بخش اصلی لایه ژله ای موکوس را تشکیل داده و در حفاظت از اپی تلیوم معده ای-روده ای نقش دارند. با توجه به بیان زیاد و اختصاصی Muc6 در معده و دوازدهه، تغییر بیان Muc6 در بیماری زخم پپتیک و نقش پلی مورفیسم های پروموتر در بیان ژن ها، در این مطالعه ارتباط پلی مورفیسم پروموتر ژن Muc6 با خطر ابتلا به بیماری زخم پپتیک با تکنیک PCR و توالی یابی بررسی شد. نتایج نشان داد که فراوانی آلل T در جایگاه 317- پروموتر ژن Muc6 در افراد بیمار در مقایسه با افراد کنترل به طور معنی داری بیشتر است (005/0>P ,1=df ,94/8=2χ) به طوریکه اگر آلل T به صورت غالب در نظر گرفته شود ژنوتیپ های TG+TT در مقایسه با GG، خطر ابتلا به بیماری زخم پپتیک را بیش از سه برابر افزایش می دهد (01/0>P ,6/8-28/1=95% CI ,3/3=OR).
