بازنمود نیهیلیسم نیچه ­ای در هنر مدرن و نسبت آن با آثار نقاشی نوگرای نسل اول ایران با تأ­کید بر آثار جلیل ضیاء­پور

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای فلسفه هنر، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

2 استادیار گروه فلسفه ، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

doi
10.22034/ra.2021.525371.1022
چکیده

مدرنیته و نیهیلیسم پیوندی ناگسستنی با یکدیگر دارند. تبیین نیچه ­ای از مفهوم نیهیلیسم و تأثیر هنر برای غلبه بر آن در شکل­ گیری جنبش ­های هنری قرن بیستم نقش اساسی داشته است. با اینکه نیهیلیسم در متن هنر مدرن جاری است اما آشکارا حضور آن را در جلوه ­های آغازین هنر نوگرای ایران نمی ­توان مشاهده نمود. مقاله حاضر پیرامون پرسش چرایی عدم انعکاس وجوه نیهیلیستی مدرنیسم در نقاشی نوگرای نسل اول ایران با تأکید بر آثار جلیل ضیاءپور شکل گرفته است.­ بر این اساس پژوهش کیفی پیش ­رو با استناد به منابع معتبر می­ کوشد تا ضمن تبیین نسبت مدرنیته و جنبش ­های پیشرو هنری قرن بیستم مانند دادائیسم با نیهیلیسم نیچه ­ای به تحلیل چگونگی ورود مدرنیسم هنری به ایران و تأثیر آن بر نقاشی نوگرای ایران بپردازد. این مقاله می­ کوشد تا نشان دهد اگرچه ضیاءپور و دیگر نقاشان نوگرای نسل اول ایران تحت تأثیر مدرنیته و پیامدهای آن بوده ­اند اما درعمل علاقه مند به دادن انعکاس مفاهیم هنر غرب نبودند و ضیاءپور از این مطلب که فرم در هنر مدرن وابسته به محتوی است غافل بوده و تلاش نموده تا فرم را از محتویی جدا وبومی سازی کند.او به اشتباه می­ پنداشته است که با تقلید از فرم مدرن می ­توان تفکر جدیدی نسبت به هنر ایجاد نمود.