تحلیل نشانهشناسی تایپوگرافی متحرک در یادگیری دیداری
نویسندگان
1 کارشناس ارشد ارتباط تصویری، دانشکده هنر، دانشگاه شاهد تهران، تهران، ایران.
doi
10.22034/ra.2021.525522.1024چکیده
«تایپوگرافی متحرک» یا «فن بیان با متن متحرک» یکی از شاخههای ارتباط تصویری است که با ادغامکردن متن و حرکت، ویژگیهای شخصیتی و احساسی و معنایی متن را انتقال میدهد و در نهایت توجه بیننده را با هدفی خاص دستکاری میکند. پژوهش حاضر با هدف دستیابی به الگویی ساختارمند، با رویکرد نشانهشناسانه به تایپوگرافی متحرک در نظام یادگیری دیداری میپردازد و به روش توصیفی- تحلیلی، دادهها را با استفاده از اسناد و منابع کتابخانهای و اینترنتی گردآوری و تحلیل میکند. این مقاله با دستهبندی خصوصیات تایپوگرافی حرکتی در قالبهای گوناگون و نیز با بررسی راهکارهای ایجاد محتوای متحرک در یادگیری دیداری2، به پرسش: «تایپوگرافی متحرک با چه کیفیاتی حافظۀ بصری را در یادگیری دیداری ارتقاء میدهد؟» میپردازد. در راستای پاسخ به این پرسش، با مطالعۀ پیشینههای پژوهشی در ارتباط با «حرکت و بیان و معناپردازی مبتنی بر ادراک و تفکر بصری» که در مقالات و کتابهای نویسندگان ایرانی و خارجی نگاشته شده است، به این نتیجه خواهد رسید که تایپوگرافی متحرک با حضور پتانسیلهای زمانی، فضایی، حرکتی و نیز نشانههای بیانی مبتنی بر مدلهای ذهنی معنادار در ایجاد محتوای یادگیری متحرک، میتواند در درک بهتر و ارتباط با موضوع مؤثر باشد.
