نقش رنگ در فضاسازی انیمیشنهای مذهبی ایرانی دهه نود
نویسندگان
1 دکتری پژوهش هنر، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 دانشجوی کارشناسی ارشد انیمیشن، دانشکده هنر، دانشگاه سوره، ایران، تهران.
doi
10.22034/ra.2021.525628.1028چکیده
رنگها هویتبخش و هویتساز فرهنگها هستند و ریشهای کهن در زیست بومهای گوناگون دارند. رنگها، نقش و معناهای متفاوتی را در کشورهای مختلف دارا بوده و رهیافت و رویکرد ملتها نسبت به آن ناهمگون و متمایز است. ایران زمین با قدمتی کهن در بافتار سنتی و یا مدرن خود از وجوه و ویژگیهای رنگ در همه زمینههای زیستی و داشتههای فرهنگی، هنری و مذهبیاش بهره برده است. سواد رسانهای و آگاهی مخاطبان، فیلمسازان و تولیدکنندگان هنر انیمیشن را به سوی سینمای بصری رهنمون ساخته و رنگ در این راستا بهعنوان عنصری مهم نقش قابل توجهایی دارد. انیمیشن ایران با قدمتی طولانی، متأثر از چنین رویکردی سال ها در تلاش است که از خصایل رنگها در تبلور و پرتوافشانی دین و فرهنگ ملی سود جوید. پژوهش حاضر با هدفی کاربردی منزلت و جایگاه این باور ملی در خصوص نقش نمادین رنگ را مورد بررسی قرار داده، و مسأله اصلی آن واکاوی چگونگی استفاده از رنگ در فضاسازی انیمیشنهای مذهبی ایرانی دهه 90 است. روش تحقیق کیفی با رویکردی تحلیلی، توصیفی براساس گردآوری اطلاعات از منابع کتابخانهایی و آرشیوهای صوتی تصویری میباشد. در این راستا پژوهشگر با انتخاب هدفمند فیلمهای «آقای مهربان»، «شاهزاده روم» و «آخرین داستان» را مورد بررسی و مداقه قرار داده است.
