بررسی ساختارها و ظرفیتهای معناسازی در اشعار فاضل نظری (مطالعهی سبکشناختی پنج مجموعهی شعری)
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی شیراز
2 دانشکده پیراپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شیراز
doi
10.22099/jba.2018.27713.2862چکیده
از میان غزلسرایان معاصر، «فاضل نظری» یکی از شاعرانی است که در غزل، نامی برآورده است. شعر فاضل نظری از یک سو زیر نفوذ سبک هندی قرار دارد؛ اما از سوی دیگر، دارای ویژگیهایی است که میتوان آن را پلی میان سنت و نوآوری دانست و امضای شاعر را در پای آن شناخت. از نظری تاکنون پنج مجموعهی شعر به نامهای گریههای امپراطور، اقلیت، آنها، ضد و کتاب چاپ شده است. در این پژوهش، پس از بررسیهای آماری تمام غزلها، ویژگیهای سبکی و محتوایی شعرهای او بررسی و طبقهبندی شده است. شعر نظری به سبب جمعکردن مجموعهای از ویژگیهای ساختاری، مانند توجه ویژه به شمار ابیات، ردیفپردازیهای خاص و وزنهای آرام و همچنین مضمونسازیهای ویژه که قابلیت مثلشدگی دارند و استفاده از اسلوب معادله یا استدلالهای شاعرانه و پرداختن به محتواهایی چون تلفیق عشق و عرفان و گرایشهای اجتماعی حافظگونه، زمینهی اقبال خوانندگان معاصر را فراهم آورده است.