بررسی تأثیر آموزش خوددلسوزی شناختی بر بهزیستی ذهنی و کفایت اجتماعی دانش‌آموزان مبتلا به افسردگی

نویسندگان

1 دکتری روان‌شناسی تربیتی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران.

2 کارشناس ارشد روان‌شناسی تربیتی، واحد سیرجان، دانشگاه آزاد اسلامی، سیرجان، ایران.

3 استادیار گروه روان‌شناسی تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

4 دانشجوی دکتری روان‌شناسی تربیتی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران.

5 دانشجوی دکتری روان‌شناسی تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

doi
10.22054/jpe.2022.64192.2383
چکیده

هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر آموزش خود­دلسوزی شناختی بر بهزیستی ذهنی و کفایت اجتماعی دانش­آموزان مبتلا به افسردگی بود. پژوهش حاضر نیمه­آزمایشی با طرح پیش­آزمون- پس­آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانش­آموزان دختر افسرده مراجعه­کننده به هسته مشاوره آموزش و پرورش شهر پلدختر در سال1399 -1398 تشکیل می­دادند. با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس تعداد 30 نفر از آن­ها (15 نفر گروه آزمایش و 15 نفر گروه گواه) پس از تشخیص اختلال افسردگی و سپس مصاحبه بالینی، به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار اندازه­گیری در این پژوهش، پرسشنامه­های افسردگی بک- ویرایش دوم، بهزیستی ذهنی تانت و همکاران و کفایت اجتماعی فلنر و همکاران  بود. گروه آزمایش طی 8 جلسه یک ساعته، هفته­ای یک جلسه تحت آموزش خوددلسوزی شناختی قرار گرفت. بعد از اتمام جلسات آموزشی، از هر دو گروه آزمایش و کنترل پس­آزمون و مجدداً دو ماه بعد، از هر دو دو گروه پیگیری به عمل آمد. داده­ها با استفاده از آزمون­های آماری تحلیل کوواریانس چند­متغیره تجزیه و تحلیل شدند. در گروه آزمایش افزایش معنی­داری در بهزیستی ذهنی و کفایت اجتماعی بعد از دریافت آموزش مشاهده شد، این نتایج در مرحله پیگیری نیز حفظ شد. باتوجه به نتایج حاصله، آموزش­ خوددلسوزی شناختی برای افزایش میزان بهزیستی ذهنی و کفایت اجتماعی در دانش­آموزان مبتلا به اختلال  افسردگی توصیه می­شود.