تحلیل فضایی شاخص های کیفیت زندگی با استفاده از الگوریتم AZP (مطالعه موردی: شهر زنجان)
نویسندگان
1 گروه جغرافیای انسانی، دانشکده علوم جغرافیایی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
2 گروه شهرسازی، دانشکده معماری و هنر، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
3 گروه جغرافیای انسانی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/jhgr.2021.303759.1008128چکیده
امروزه پهنهبندی کیفیت زندگی در مناطق شهری به ابزار تحقیقاتی ضروری در شهرهای معاصر برای پشتیبانی از برنامهریزیها و مدیریت شهری تبدیل شده است. در دهههای گذشته با رشد سریع شهرنشینی و مشکلات ناشی از آن از قبیل آلودگیهای زیستمحیطی، ترافیک، ناراحتیهای روانی و... موضوع کیفیت زندگی موردتوجه بسیاری از محققان روانشناسی، جامعهشناسی و بخصوص برنامهریزی شهری قرار گرفته است. ازاینرو هدف تمامی برنامههای توسعه شهری در کشور افزایش سطح کیفیت زندگی شهروندان میباشد. گام اول در جهت بهبود وضعیت کیفیت زندگی در نواحی شهری، شناسایی و تبیین وضع موجود در نواحی شهری میباشد. مقاله حاضر از نوع کاربردی بوده و روش تحقیق آن توصیفی - تحلیلی میباشد. در این پژوهش به ناحیهبندی شهر زنجان به لحاظ شاخصهای کالبدی، اقتصادی و اجتماعی - فرهنگی کیفیت زندگی با استفاده از الگوریتم AZP(Automatic Zoning Problem) پرداخته شده است؛ دادههای مورداستفاده در تحقیق حاضر با استفاده از دادههای مکانی طرح جامع شهری زنجان (1394) و بلوکهای آماری مرکز آمار ایران گردآوری شد، نتایج حاصل از یافتههای تحقیق نشان داد که در سطح شهر زنجان توزیع و تمرکز شاخصهای عینی مورد بررسی بهصورت خوشهای بوده و بهویژه در پهنههای مرکزی و شمال شرقی، شمالی شهر وضعیت شاخصهای مورد بررسی نسبت به سایر پهنهها متمرکز میباشد و پهنههایی که میانگین برخورداری خانوارها به لحاظ شاخصهای مورد بررسی کم بوده بیشتر مهاجرین و ساکنین شهرکهای نوگسترده در سالهای اخیر بوده که نمود شهرنشینی شتابان و اضطراری است که سرانه و کیفیت امکانات اجتماعی - فرهنگی، کالبدی - زیستمحیطی و اقتصادی پایین میباشد.