اثرات آیینهای کشاورزی بر توسعه گردشگری در کشور ایران
نویسندگان
1 گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.
2 گروه مطالعات ناحیهای، پژوهشکده محیطزیست، جهاد دانشگاهی گیلان، رشت، ایران.
doi
10.22059/jhgr.2022.331716.1008386چکیده
کشاورزی به عنوان یکی از اساسیترین عناصر تمدن ساز در تاریخ زیست بشر، از جاذبههای مادی و معنوی زیادی برخوردار است. از مهمترین منابع گردشگری در بخش کشاورزی، آیینهای کشاورزی هستند که دارای اثرات مختلفی بر جامعه میزبان میباشند. لذا پژوهش حاضر با هدف بررسی اثرات آیینهای کشاورزی بر توسعه گردشگری در کشور ایران تدوین شده است. این پژوهش از منظر هدف یک تحقیق کاربردی و از نظر روش گردآوری دادهها از نوع پیمایشی با رویکرد کمی است. جامعه آماری شامل کلیه کارشناسان و صاحبنظران حوزههای گردشگری، کشاورزی و سایر حوزههای مرتبط بوده که در مجموع، 130 پرسشنامه در بین آنها توزیع و تکمیل گردیده است. دادهها به کمک نرمافزار SPSS و آزمونهای ناپارامتریک تحلیل شد. نتایج پژوهش نشان داد، بیشترین تأثیر آیینهای کشاورزی بر توسعه گردشگری کشور ایران به ترتیب در مؤلفه اقتصادی با دارا بودن میانگین رتبه 94/2، اجتماعی و فرهنگی با میانگین رتبه 55/2، مؤلفه نهادی با میانگین رتبه 28/2 و مؤلفه محیطزیستی و کالبدی با میانگین رتبه 22/2 کمترین رتبه را در بین مؤلفههای پژوهش به خود اختصاص دادهاند. در نتیجه توجه به آیینهای کشاورزی در مناطق روستایی و پیراشهری، میتواند موجب تقویت مشارکتهای محلی مردم، مسئولان روستایی مانند شوراها و دهیاران، سازمانهای مردمنهاد محلی و غیره میگردند که این موضوع خود تقویتکننده مؤلفه نهادی و مدیریتی در سطح خرد جامعه میباشد.