رویکرد سازنده گرایی و برنامه درسی کارورزی دانشگاه فرهنگیان
نویسندگان
1 مدرس دانشگاه فرهنگیان استان اصفهان
doi
چکیده
فرض اساسی نظریه ساختوساز گرایی، این است که دانش و یادگیری ماهیت بناشدنی دارند. در این دیدگاه، روش پژوهش روایی، شیوه تولید دانش از امور غایب است و به فرد کمک میکند پیچیدگیهای زندگی خود و دیگران را درک کند. تربیتمعلم بر اساس اسناد تحولی، فرآیند تعاملی زمینهساز تکوین و تعالی پیوسته هویت حرفهای معلمان بر اساس نظام معیار اسلامی است. این فرآیند مبتنی بر برنامه درسی یکپارچه شایستگی محور، معطوف به فراهم نمودن فرصتهای مناسب جهت کسب و ارتقای شایستگیهای عام، مشترک و تخصصی موردنیاز دانشجو معلمان برای درک و اصلاح مداوم موقعیت خود و متر بیان در نظام تربیت رسمی و عمومی میباشد. حلقه اتصال دو عنصر اساسی و بنیادین هویت معلمی؛ یعنی وحدت یافتگی و پویائی با رویکرد تلفیقی تمامی دروس، با تمرکز بر یک فرصت بیمانند همچون کارورزی پیگیری میشود که از نگاه برنامه ریزان دانشگاه فرهنگیان، پیونددهنده آموزشهای متنوع و متعدد و منفکی است که در دروس مختلف به دانشجو معلمان عرضه میشود. در این نوشتار برای فهم منسجمتر از آموزش کارورزی مبتنی برساخت و ساز گرایی بر مبنای زمینهی نظریه این رویکرد، هفت مقوله: آرمانهای تربیتی، تلقی نسبت به فرآیند یادگیری، یادگیرنده، فرآیند آموزش، محیط یادگیری، نقش معلم و چگونگی ارزشیابی آموختهها موردتوجه قرار گرفت. یافتهها نشان داد که در کارورزی جدید، تفاوتهایی از حیث مقاصد و منطق کار، نظریههای پشتیبان، روشها و فرصتهای یادگیری و تجربهآموزی با آنچه در کارورزی گذشته تربیتمعلم دنبال میشد، وجود دارد.