اثربخشی روش مهارت آموزی کودک راهحل محور بر مهارتهای زندگی و ارتباطی کودکان کمتوان ذهنی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.
2 استادیار گروه روانشناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.
doi
10.22054/jpe.2023.74402.2591چکیده
هدف از این پژوهش اثربخشی مهارتآموزی کودک راهحل محور بر مهارتهای زندگی و ارتباطی کودکان کمتوان ذهنی میباشد. این پژوهش از نوع نیمهآزمایشی دارای پیشآزمون-پسآزمون و گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمام کودکان ن کمتوان ذهنی 9-13 ساله مراجعهکننده به آموزشگاه استثنایی امید در بازه زمانی 02-1401 واقع در شهر ساری بود. حجم نمونه پژوهش شامل 30 کودک که بهطور تصادفی به دو گروه آزمایش (15 نفر) و گواه (15 نفر) از جامعه آماری به روش نمونهگیری در دسترس انتخابشده و در دو گروه آزمایش و گواه جایگماری شدند. گروه آزمایش در هشت جلسه 60 دقیقهای، هفتهای دو جلسه با پروتکل طراحیشده آموزش دیدند. ابزار استفادهشده، مقیاس رفتارسازشی وایلند میباشد. نتایج نشان داد که در کارایی این پروتکل، گروه گواه و آزمایش در دو مؤلفه مهارت ارتباطی و مهارت زندگی دارای تفاوت معنادار بودند (001/0>P) و برای دستیابی به این تفاوت از تحلیل کوواریانس و تحلیل واریانس ولچ استفاده شد؛ که نتایج بهدستآمده حاکی از اثربخشی پروتکل طراحیشده برای روش مهارتآموزی کودک راهحل محور بر مهارت ارتباطی و مهارت زندگی کودکان کمتوان ذهنی میباشد که میتوان نتیجهگرفت رویکرد مهارتآموزی کودک راهحل محور در جهت گسترش مهارتهای ارتباطی و زندگی کودکان کمتوان ذهنی مؤثر میباشد.
