تأثیر رهبری مثبتگرا بر اشتیاق به کار با میانجیگری توانمندسازی روانشناختی مدیران مقطع متوسطه شهر سبزوار
نویسندگان
1 کار شناس ارشد مدیریت آموزشی ،گروه علوم تربیتی و روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، سبزوار، ایران
2 گروه علوم تربیتی و روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، سبزوار، ایران
doi
10.22034/jmep.2020.248173.1036چکیده
پژوهش حاضر، با هدف بررسی تأثیر رهبری مثبتگرا بر اشتیاق به کار با میانجیگری توانمندسازی روانشناختی مدیران مقطع متوسطه شهر سبزوار در سال تحصیلی 99-1398 صورت گرفت. روش پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر شیوه گردآوری دادهها توصیفی از نوع همبستگی با تأکید بر معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه مدیران مقطع متوسطه (دوره اول و دوم) شهر سبزوار به تعداد 138 نفر بودند که بر اساس فرمول کوکران تعداد 102 نفر بهعنوان نمونه انتخاب و از طریق روش نمونهگیری تصادفی ساده مورد بررسی قرار گرفتند. جهت گردآوری دادهها از پرسشنامه رهبری مثبتگرا کامرون (2008)، توانمندسازی روانشناختی اسپریتزر و میشرا (1995) و اشتیاق به کار شوفلی و بیکر (2006) استفاده شد. برای تحلیل دادهها از نرمافزار Spss22 و 8.8 lisrel و آزمونهای همبستگی پیرسون و مدل معادلات ساختاری استفاده گردید. یافتهها نشان داد توانمندسازی روانشناختی در تأثیر رهبری مثبتگرا بر اشتیاق به کار نقش میانجیگری دارد؛ رهبری مثبتگرا بر توانمندسازی روانشناختی با ضریب مسیر 43/0 تأثیر معناداری دارد؛ همچنین توانمندسازی روانشناختی بر اشتیاق شغلی با ضریب مسیر 32/0 تأثیر معناداری دارد.