کاوش دینداری و امید اجتماعی: مطالعهای در میان زنان درهشهر
نویسندگان
1 دانشیار، گروه جامعه شناسی، دانشکده اقتصاد و علوم اجتماعی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز
2 استادیارگروه علوم اجتماعی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
3 استادیار گروه علوم اجتماعی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
4 گروه علوم اجتماعی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.22034/farhang.2026.487455.1758چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطۀ دینداری و ابعاد آن با امید اجتماعی زنان انجام شده است. رویکرد تحقیق کمی است، از نظر هدف در زمرۀ تحقیقات کاربردی قرار میگیرد و از حیث نحوۀ گردآوری دادهها پیمایشی است. جامعۀ آماری شامل کلیۀ زنان 19 سال و بالاتر درهشهر است که 365 نفر از آنان به روش نمونهگیری طبقهبندیشدۀ متناسب به عنوان نمونۀ آماری انتخاب شدند. اعتبار ابزار پژوهش به روش محتوایی تأیید گردید و برای سنجش پایایی از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد. دادههای آماری با استفاده از نرمافزار آماری spss مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافتههای پژوهش نشان داد که سطح امید اجتماعی در میان زنان، بالاتر از حد متوسط است. بین دینداری و امید اجتماعی زنان نیز رابطۀ مستقیم و معناداری برقرار است. این رابطه دربارۀ ابعاد چهارگانۀ دینداری و امید اجتماعی زنان هم مشاهده شد. افزون بر این، بین وضعیت تأهل و تحصیلات با امید اجتماعی، تفاوت معناداری وجود داشت؛ در حالی که بین اشتغال و امید اجتماعی، تفاوت معناداری مشاهده نشد؛ بین سن و میزان امید اجتماعی نیز رابطۀ معناداری برقرار بود. با این وصف، میتوان گفت برای افزایش امید اجتماعی در زنان، تقویت دینداری آنان، بخصوص در زمینۀ متغیرهای دانشی و عاطفی، امری ضروری است.