بررسی روش های ازدیاد برداشت در یکی از چاه های میدان نفتی «کوه ریگ»، با ایجاد یک مدل مخزن مصنوعی
نویسندگان
1 هیات علمی دانشگاه صنعتی امیرکبیر
2 گروه مخزن، دانشکده مهندسی نفت، دانشگاه صنعتی امیرکبیر
doi
10.22107/jpg.2024.425727.1218چکیده
با آغاز تولید نفت یک مخزن، با گذشت زمان برداشت از آن دشوارتر میشود؛ زیرا افزون بر افت فشار، در بیشتر موارد محرکهای طبیعی تولید نسبتا ضعیف هستند و در نهایت مجموع نفت تولیدی، کمتر از حجم ذخیره قابل برداشت خواهد بود. به علاوه افزایش طول عمر تولید از مخازن همواره از دغدغههای اصلی صنعت نفت در جهان به شمار میرود و دارندگان این ذخایر میکوشند تا با بهکارگیری روشهای مختلف با هزینه کمتر و کارایی بالاتر، از منابع خود بهره جویند و مقدار بیشتری از نفت مخازن را به تولید برسانند تا از این طریق درآمد و سود حاصله از مخازن خود را افزایش دهند. بیشتر مخازن ایران نیز در نیمه دوم عمر خود هستند و تولید از آنها با چنین چالش هایی روبهروست. بنابراین به نظر میرسد که با توجه به ضرورت موضوع، به منظور جلوگیری از هدر رفت منابع و استحصال حداکثری از مخازن، نباید به برداشت معمولی(اولیه و ثانویه) اکتفا کرد. زیرا بخش عمده ای از هیدروکربن های مخزن در صورت برداشت معمولی غیرقابل استحصال محسوب میشوند. در جهت رفع مشکل می توان از راهکارهای موثری موسوم به روشهای ازدیاد برداشت نفت یاری جست. این روشها میتوانند با ایجاد تغییر در خواص سنگ و سیال مخزن باعث افزایش ضریب بازیافت نهایی و عمر تولیدی مخزن شوند. بدین منظور در پژوهش حاضر میزان تاثیر روش های مختلف ازدیاد برداشت در یکی از چاه های موجود در یکی از میادین کشور به نام «کوه ریگ» مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد سناریوی تزریق بخار، می تواند مناسبترین روش جهت اجرا در میدان مورد مطالعه میباشد. البته برای فاز عملیاتی نیاز است تا پارامترهای بیشتری مورد بررسی قرار گیرد. این تحقیق صرفا به مقایسه روشهای ازدیاد برداشت پرداخته است تا نشان دهد در قدم اول تعیین روش مناسب ازدیاد برداشت از اهمیت ویژه ای برخورداراست.