مطالعه عناصر شکار در دوره ساسانی با تأکید بر ظروف سیمین و صحنه شکارگاه طاق بستان(نوع مقاله پژوهشی)
نویسندگان
1 کارشناس ارشد پژوهش هنر، دانشکده هنر و معمارى دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
2 عضو هیات علمی دانشگاه سیستان و بلوچستان
doi
http://dx.doi.org/10.29252/rahpooyesoore.6.3.15چکیده
موضوع شکار به روشهای گوناگون در بیشتر آثار و در تمامی ادوار تاریخی بروز یافته و تنها، مفهوم آن است که به واسطه زمان تغییر یافته است. این مفهوم در دوره ساسانی فراتر از شکار صرف است. از دوران ساسانی بخش قابل توجهی از ظروف سیمین باقی مانده است. از آنجایی که هنر ساسانی عمدتاً درباری و نمایانگر شکوه ایزدیِ پادشاهان ساسانی است، بنابراین اغلب آثار، دربردارندة موضوعاتی مرتبط با پادشاه و از جمله شکار شاهانه است. بطوریکه صحنه های شکار در اغلب آثار هنری این دوره از جمله ظروف سیمین و نقشبرجستهها نیز به نمایش درآمده است. از مهمترین این نقشبرجستهها صحنه شکارگاه طاقبستان میباشد سوال این است که: چه ارتباطی بین ظروف سیمین با صحنه شکار شاهی و نقش برجسته شکارگاه طاق بستان به لحاظ عناصر صحنه و ترکیب بندی وجود دارد؟ برای یافتن پاسخ، به شیوه توصیفی – تطبیقی، به بررسی تعداد شش ظرف سیمین با مضمون شکار و مقایسه عناصر شکار بین آنها و صحنه شکارگاه طاقبستان پرداخته شده است. با مقایسه آنها می توان گفت که این عناصر تقریباً در تمام آثار مشترکاند.در طاقبستان صحنه شکار برگرفته از ترکیببندیهایی مشابه است، با این تفاوت که عناصر مکمل صحنه زیادتر و همزمانی نیز در آن دیده میشود.