بررسی سازوکار نظریه لحظه قطعی هنری کارتیه برسون با تأکید بر تأثیر سوررئالیسم بر نگاه هنری او (نوع مقاله: پژوهشی)
نویسندگان
1 استاد یار گروه تئاتر، د انشکد ه سینما تئاتر، د انشگاه هنر تهران، تهران، ایران.
2 د انش آموخته کارشناسی ارشد رشته کارگرد انی، د انشکد ه سینما تئاتر، د انشگاه هنر تهران، تهران، ایران.
doi
http://dx.doi.org/10.29252/rahpooyesoore.6.3.25چکیده
< p>این مقاله به بررسی سازوکار «لحظه قطعی» هنری کارتیه برسون بر پایه دو المان «آنیت» و «مواجهه تصادفی» میپردازد. این دو المان دو مفهوم سوررئالیستی بوده که اولی بیان میدارد راه اکتشاف برای هنرمند از طریق ارتباط با ناخودآگاه او میسر میشود و دومی مطرح میکند که مواجهات روزمره انسان با پیرامونش بیمعنی و اتفاقی نبوده، بلکه بر اساس خواست و نیاز درونی هر کس روی میدهد و بهموجب آن اشیا اطراف هر فرد میتوانند سطحی از اکشتاف و یا آشکارسازی را برای او به همراه داشته باشند. این تحقیق، پژوهشی کیفی بوده و با رویکرد تحلیلی-توصیفی بر اساس گردآوری کتابخانهای اطلاعات تلاش کرده با بررسی مؤلفههای «هندسه» و«اصول گشتالت» در کنار «آنیت» و «مواجهه تصادفی» سازوکار این شیوه عکاسی را بهطور واضح تبیین کند. نتیجه این تحقیق نشان میدهد لحظه قطعی برخلاف برخی تفاسیر نامفهوم پیرامون آن شکلی از کاربرد سوررئالیسم در عکاسی مبتنی بر ساختاری هندسی و هدفمند در راستای ارتباط میان ناخودآگاه و درونیات عکاس با جهان پیرامون و مواجهات او میباشد که عالیترین سطح آن در هماهنگی میان هندسه و شکلی از تجلی درونیات عکاس در جهان بیرونروی خواهد داد.
