مطالعه ارتباط دوسویه شمایل ها و ساحت معنا در نگارة «مستی لاهوتی و ناسوتی» اثر سلطان محمد نقاش (نوع مقاله: پژوهشی)
نویسندگان
1 دکتراى تاریخ تطبیقى و تحلیلى هنر اسلامى، پردیس هنرهاى زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
http://dx.doi.org/10.29252/rahpooyesoore.6.3.47چکیده
نگارة «مستی لاهوتی و ناسوتی»، مربوط به برگی از دیوان حافظ سام میرزا، اثر سلطان محمد نقاش، نگارگر مکتب تبریز صفوی، از نظر آفرینش فضایی عرفانی، نمادین و نمایشی و نیز جاذبه های تجسمی، یکی از نمونه های غنی از شمایل های تصویری به شمار می رود. پژوهش حاضر از نوع نظری بوده و به روش توصیفی- تحلیلی تدوین شده و با گردآوری تصاویر و اطلاعات با مراجعه به منابع علمی معتبر در کتابخانه، نگارة یادشده را مورد تحلیل تصویری-معنایی قرار داده است. هدف از این پژوهش آن است که با رویکردی تاریخی و معناشناختی از شعر حافظ و نیز سیاق هنری سلطان محمّد، سعی در رمزگشایی از مفاهیم عرفانی و روایی مستتر در این نگاره، متأثّر از متن اصلی داشته باشد. پرسش بنیادین پژوهش عبارت است از: «چه مفاهیم حکمی، عرفانی، تغزّلی و اساطیری در پس روابط میان شمایل ها و فضای تجسّمی حاکم بر نگاره حکمفرماست؟» پیشینه های پژوهشی در رابطه با زندگی حافظ و نیز معناپردازی و سبک شناسی غزلیات او و همچنین تاریخ نگارگری مکتب ترکمانان و تبریز صفوی و شیوة نقاشی سلطان محمّد نقاش، که در مقالات و کتابهای نویسندگان ایرانی و خارجی نگاشته شده، بهعنوان منابع پژوهشی مورد مطالعه قرار گرفته و نتیجة حاصل آنکه شیوة اغراق آمیز و طنزآلود سلطان محمّد در ترسیم شمایل ها با جهان بینی رندانة حافظ منطبق بوده و همچنین تقسیم بندی نگاره به سه ساحت مشخّص از پایین به بالا و در نظرگیری شمایل های متناسب با هر یک، با دیدگاه تفکیکی عرفانی مبنی بر ساحت های سه گانة ناسوت، ملکوت و لاهوت تناسب دارد.