خوانش ژیراری قضاوت سلیمان و نقاشی های آن با تاکید بر نقش قربانی(نوع مقاله: پژوهشی)
نویسندگان
1 دانشیار دانشگاه شهید بهشتی
2 دانش آموخته دکتراى علوم سیاسى، دانشگاه آزاد واحد تهران مرکزى
doi
http://dx.doi.org/10.29252/rahpooyesoore.5.2.5چکیده
جایگشت روایتهای دینی از کلام به تصویر و خوانش آنها یکی از موضوعات رایج در عرصه نقد هنر و نقاشی محسوب می شود. برخی از فرهنگهای شمایلگرا بیش از سایر فرهنگها به ترجمه کلام به تصویر پرداختهاند. به همین دلیل هنرمندان مسیحی در این خصوص از سابقهای طولانی و تنوعی قابل توجه برخوردارند. قضاوت سلیمان یکی از روایتهای کوتاه اما بسیار جذابی است که هنرمندان برجسته بسیاری به خصوص نقاشان به آن توجه نموده و برخی از زیباترین آثار نقاشی مسیحی را به خود اختصاص دادهاند. این روایت از قابلیتهای ویژهای برای تصویرپردازی و نقاشی برخوردار است. به عبارت دیگر علاوه بر پند و اندرزی که در این گونه پاره روایتها وجود دارد، از نظر قابلیت تصویری سازی هم به خصوص برای هنر نقاشی بسیار مناسب است. مقاله حاضر قصد دارد برخی از برجسته ترین نقاشیهای یاد شده با مضمون قضاوت سلیمان را با نظریه «میل تقلیدی» که انسانشناس و فیلسوف معاصر رنه ژیرار طرح کرده است مورد مطالعه قرار دهد. این نظریه به تقلیدی بودن میل و چگونگی شکلگیری خشونت و نقش قربانی در حل آن می پردازد. «میل تقلیدی» یکی از نظریه های ارجاعی برای بسیاری از تحلیلهای روایتها و رقابتهای مذهبی-اسطوره ای و سیاسی-اجتماعی محسوب می گردد. ژیرار خود به تفسیر روایت اشاره دارد اما هیچگاه به نقد نقاشیهای این روایت با نظریه خود نپرداخته است